Σκιές

Η ιστορία επαναλαμβανόταν ίδια εδώ και δύο χρόνια. Ο ηλικιωμένος άντρας κάθε μέρα περιφερόταν στη μικρή  πόλη και μόλις βράδιαζε κατευθυνόταν προς τον εγκαταλελειμμένο σταθμό σέρνοντας μαζί του ένα μεγάλο χαρτόκουτο και μια πλαστική σακούλα.

       Το ίδιο έγινε και τούτη τη νύχτα που προβλεπόταν βροχερή, καθώς από το απόγευμα είχαν φανεί στον ορίζοντα βαριά μαύρα σύννεφα. Απόθεσε το χαρτόκουτο σε μια απόμερη γωνιά του σταθμού, έστρωσε πάνω μια φθαρμένη κουβέρτα που έβγαλε από τη σακούλα και κάθισε. Έπειτα έβγαλε από την τσέπη του μια κορνίζα με τη φωτογραφία μιας  όμορφης κοπέλας. Την χάιδεψε, την φίλησε και την ακούμπησε σε ένα πεζούλι δίπλα του. Μετά άναψε ένα κερί και το τοποθέτησε δίπλα της. Έκανε και απόψε όπως κάθε βράδυ το καθιερωμένο μνημόσυνο. Κοιτούσε την φωτογραφία, της μιλούσε και μουρμούριζε κάτι σαν νανούρισμα. 
     Η φυσιογνωμία του ήταν πλέον γνωστή στη μικρή πόλη. Δεν ζητιάνευε, αλλά επειδή όλοι ήξεραν το δράμα του, όλο και κάτι τον φίλευαν. 
     Όταν τον είχαν πρωτοδεί στην πόλη τους ήταν ένας καλοντυμένος κύριος που είχε έρθει για να αναγνωρίσει το πτώμα μιας κοπέλας, που είχε βρεθεί ένα κρύο βράδυ στο σταθμό πριν από δύο χρόνια, με μία σύριγγα στο χέρι. Την αναγνώρισε...ήταν η μοναχοκόρη του.
       Ζήτησε να του δείξουν το σημείο που την βρήκαν. Του έδειξαν...
    Από τότε το μυαλό του σάλεψε, η καρδιά του ράγισε και έμεινε εκεί να της κρατάει συντροφιά...
   Ο χαροκαμένος πατέρας είχε αποκοιμηθεί από ώρα, όταν μπήκε στο σταθμό τρικλίζοντας ένας νεαρός άντρας για να προφυλαχτεί από τη βροχή. Αμέσως είδε τον γέρο στη γωνιά... ίσως έχει χρήματα πάνω του, σκέφτηκε...Ο πειρασμός ήταν μεγάλος... τα χρειαζόταν αυτά τα χρήματα για την αυριανή δόση του.
      Πλησίασε...σήκωσε το οπλισμένο χέρι του για να κτυπήσει τον γέρο και τότε το βλέμμα του έπεσε στη φωτογραφία δίπλα στο κερί που  ήταν αναμμένο ακόμη.
      Την αναγνώρισε...ήταν κάποτε το κορίτσι του, που το είδε να σβήνει στην αγκαλιά του. Η ματιά του ημέρεψε. Πήρε με τρεμάμενα χέρια τη φωτογραφία και την φίλησε. Την ξανάβαλε στη θέση της και έφυγε τρέχοντας.
        Τον κατάπιε η νύχτα...


Με την ιστορία αυτή έλαβα μέρος στο  10ο "παιχνίδι των πέντε λέξεων" που διοργανώνει κάθε φορά το blog TEXNIS STORIES της Φλώρας.

Όλες οι συμμετοχές ήταν καταπληκτικές!!!

 Σε όσους αρέσει το διάβασμα αξίζει να περάσετε από το blog της  και να τις διαβάσετε.

Οι πέντε λέξεις που έπρεπε να περιέχει οπωσδήποτε η ιστορία μας ήταν:

σταθμός, ορίζοντας, κερί, πειρασμός φυσιογνωμία


Ευχαριστώ όλους όσους  έδειξαν την προτίμησή τους στην ιστορία μου κατά την βαθμολόγηση.
Επίσης θέλω να σας δείξω κάτι που χθες έλαβα με το ταχυδρομείο και με έκανε πολύ χαρούμενη.
Είναι αυτή η όμορφη μπαλαρίνα που δραπέτευσε από τις neraidodimiourgies και χορεύοντας ακολούθησε τα μονοπάτια της φαντασίας και βρέθηκε στο δικό μου blog.

Ξέρω ζηλεύετε λιγάκι που ήμουν εγώ η τυχερή του διαγωνισμού, γιατί πραγματικά η μπαλαρίνα που είναι κρεμάστρα είναι καταπληκτική, αν και λίγο ντροπαλή γιατί όσες φωτογραφίες και αν της έβγαλα δεν κατάφερα να αποτυπώσω την ομορφιά της.
Είχε μαζί της και μία καρδούλα με πολύ ωραίες ευχές!
Χριστινάκι σε ευχαριστώ πολύ!!!
Να είστε όλοι καλά!
Καλό μήνα και καλό καλοκαίρι(αν και σήμερα εδώ στην πόλη μου βρέχει)
Φιλάκια!

Με λένε Ελένη

ΕΛΕΝΗ

Το όνομα αυτό κατά την αρχαιότητα σήμαινε την λαμπερή, την απαστράπτουσα.

Στην Ομηρική του έννοια το Ελένη είναι σύνθετο από τον αόριστο  του αίρω (=καταστρέφω) έλον + νης (πλοίο) που πραγματικά σημαίνει "αυτή για την οποία καταστράφηκαν τα πλοία (των Αχαιών)". Ο Όμηρος δεν χρησιμοποιεί τα πραγματικά ονόματα, αλλά αυτά που φανερώνουν τις ιδιότητες των ηρώων του.  (πηγή: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ).

Το όνομα αυτό το φέρουν γυναίκες με δυνατό χαρακτήρα και προσωπικότητα. Διαθέτουν γοητεία ακόμη και αν δεν είναι όμορφες.

Επιμένουν να γίνεται το δικό τους. Αν και φαίνονται ήρεμες είναι κυριαρχικές.
Ωστόσο είναι πάντα ευαίσθητες στα κοπλιμέντα.
Όσο για μένα μερικά από αυτά ισχύουν ιδίως ότι θέλω να γίνεται πάντα το δικό μου.Αυτά για την ιστορία...
Και μια και γιορτάζω σήμερα την γιορτή μου και την Πέμπτη τα γενέθλια μου 
σας έχω κέρασμα!

(η εικόνα είναι από το ιντερνετ)

Χρόνια πολλά σε όσες φίλες blogger γιορτάζουν σήμερα την γιορτή τους ή κάτι άλλο!!!
Φιλάκια!

Χρόνια πολλά μανούλες!!!

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες!

Ένας λαμπερός ήλιος είναι η μάνα.

Με το φως της σκορπάει τα σκοτάδια μας και τους φόβους μας.

Μας δίνει δύναμη και  ζεστασιά.

Φωτίζει τα όνειρά μας, χαίρεται με τις επιτυχίες μας.

Ανοίγει την αγκαλιά της στις δυσκολίες μας. 

Η καρδιά της είναι γεμάτη λουλούδια!

Λουλούδια αγάπης, στοργής, τρυφερότητας, κατανόησης.

Λουλούδια που δεν μαραίνονται ποτέ όσο βλέπει τα παιδιά της

να γελάνε.

Η δύναμή της το γέλιο των παιδιών της.

Η δύναμή μου (μανούλα γαρ) το γέλιο των παιδιών μου!!!

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες!!!

(Ο ήλιος μου είναι φτιαγμένος από σελίδες κάποιου περιοδικού βαμμένος με χρυσό σπρέι.

Στο παρελθόν σας τον έχω ξαναδείξει).

Ευχαριστώ που με επισκέπτεστε και μου αφήνετε τα όμορφα σχόλιά σας.

Να είστε όλοι καλά.

Φιλάκια!

Καλή Ανάσταση

Καλοί μου φίλοι σας εύχομαι Καλή Ανάσταση!!!

Τα κόκκινα αυγά μου!!!

(Οι λαμπάδες των κοριτσιών της οικογένειας, διακοσμημένες με ένα μπουκέτο κρυσταλάκια.
Η πιο διακριτική είναι η δική μου)

(Αυτά τα όμορφα αυγουλάκια ήταν σε ένα καφέ στην Στούπα Μεσσηνίας
Δίπλα τους ήπια το καφεδάκι μου και μου πόζαραν να βγουν φωτογραφία)

Καλή Ανάσταση σε ό,τι καλό προσδοκάμε να αναστηθεί!

Εύχομαι να περάσετε  όλοι καλά!
Φιλάκια!

1η Μάη -Ημέρα απεργίας

Το 1892 έγινε στην Ελλάδα η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση.

Το 1893 σε διαδήλωση για την πρωτομαγιά οι διαδηλωτές ζητούσαν οχτάωρο, αργία την Κυριακή και ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων.

Την 1η Μάη του 1924 σε διαδήλωση που έγινε στην Αθήνα στην πλατεία Κοτζιά, είχαμε 1 νεκρό και δεκάδες τραυματίες.

Το 1936 οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης βρίσκονταν σε συνεχείς κινητοποιήσεις από το Φεβρουάριο. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκαν η αστυνομία και ο στρατός. Συνολικά είχαμε 12 διαδηλωτές νεκρούς και 300 τραυματίες.

Την 1η Μάη 1944 στη Καισαριανή εκτελέστηκαν άνανδρα 200 Έλληνες από τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής.

Και ερχόμαστε στο σήμερα. 1η Μάη 2013 αναπαυμένοι στον καναπέ μας  αφήνουμε να μας πάρουν όλα εκείνα που με αγώνες είχαν κερδίσει κάποιοι άλλοι για μας.

Γιατί μένουμε αδρανείς;
Γιατί δεν αγωνιζόμαστε για τα παιδιά μας που δουλεύουν με  μισθό 400e σε προγράμματα του 0ΑΕΔ και είναι απλήρωτα εδώ και τρεις μήνες (όπως βλέπετε Μανωλάδες υπάρχουν και στα ελληνόπουλα). Ή σε άλλα προγράμματα που ενώ έχει λήξει η σύμβασή τους εδώ και έξι μήνες το κράτος τους χρωστάει ακόμα χρήματα;
Γιατί δεν αγωνιζόμαστε για κείνα τα παιδιά που είναι άνεργα;
Για την παιδεία που την ισοπέδωσαν;
Για την υγεία; Τώρα μας πεθαίνουν με πολιτισμένο τρόπο παρέχοντά μας τα γενόσημα.
Για τα περίφημα τιμημένα γηρατειά που με 300e σύνταξη δεν τους επιτρέπουν ούτε γιαούρτι να φάνε.
Γιατί ανεχόμαστε τέτοια αβάσταχτη φορολογία;
Γιατί αφήνουμε τα μαγαζιά να κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο.
ΓΙΑΤΙ;
Γιατί είμαι και εγώ μία από αυτούς όπως και σεις, που αναρωτιούνται ΜΟΝΟ και δεν κάνουμε τίποτα.

Το μολυσμένο ποτάμι

Γεια σας φίλοι μου
Η χθεσινή ημέρα ήταν η "Διεθνής Ημέρα της Μητέρας Γης"
Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή Τζον ΜακΚόννελι το 1969, σε ένα συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο (βικιπαίδεια).
Η σημερινή ημέρα είναι η "Παγκόσμια ημέρα βιβλίου" που καθιέρωσε η UNESCO για να τιμήσει τους δύο μεγάλους συγγραφείς τον Ισπανό Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και τον Άγγλο Γουίλιαμ Σαίξπηρ, που πέθαναν στις 23 Απριλίου 1616.
Έτσι σήμερα αναρτώ  ένα παραμυθάκι που είχα γράψει παλιότερα και αναφέρεται στην μόλυνση που ασυνείδητα προκαλούμε στο περιβάλλον.

Το μολυσμένο ποτάμι

Το ζαρκάδι ξύπνησε και τεντώθηκε για να ξεμουδιάσει. Η αλήθεια είναι πως πονούσε λίγο το κορμί του, ύστερα από την μάχη που είχε  δώσει την προηγούμενη μέρα με ένα άλλο ζαρκάδι, για τα μάτια μιας όμορφης ζαρκαδούλας.

Κατευθύνθηκε αργά προς το ποτάμι τσιμπολογώντας από δω και από κει  λίγο τρυφερό χορτάρι και μερικά κλαδάκια από τα δέντρα.

Φτάνοντας στο ποτάμι καθώς έσκυψε να πιει νερό πισωπάτησε τρομαγμένο. Το νερό είχε ένα περίεργο καφετί χρώμα, κάτι σαν γλάσο σοκολάτας, με τη διαφορά ότι αυτό μύριζε απαίσια…Φοβήθηκε να το δοκιμάσει.

Προχώρησε προς τα πάνω παράλληλα με την όχθη του ποταμού για  να δει τι προκαλούσε την μόλυνση. Στο δρόμο του συναντούσε και άλλα ζώα, ανήσυχα και κείνα για το νερό στο ποτάμι. Κανένα όμως δεν ήξερε τι συμβαίνει. Έτσι ακολούθησαν το ζαρκάδι για να μάθουν.

Καμιά εκατοπενηνταριά μέτρα πιο πάνω βρέθηκαν σε ένα χωματόδρομο και είδαν ένα μεγάλο βυτιοφόρο, με μια τεράστια κούπα ζωγραφισμένη στα πλάγια του, να φεύγει και να χάνεται πίσω από τα πανύψηλα δέντρα του δάσους…

-Λες αυτό να είναι η αιτία της μόλυνσης; αναρωτήθηκε το ζαρκάδι.

Τα περισσότερα  ζώα που  ακολουθούσαν το ζαρκάδι, δίψασαν και έφυγαν για να βρουν καθαρό νερό. Το ζαρκάδι όμως έμεινε εκεί και παραφύλαγε.

Δεν πέρασε πολλή ώρα και να σου ήρθε ένα δεύτερο βυτιοφόρο, με την ίδια κούπα ζωγραφισμένη πάνω του. Σταμάτησε στην όχθη του ποταμού και κατέβηκε ένας άντρας. Πήγε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, άνοιξε μία στρόφιγγα  και αμέσως το καφέ υγρό με την απαίσια μυρωδιά χύθηκε στο ποτάμι.

Το ζαρκάδι  πήρε φόρα και του όρμησε με τα κέρατά του. Ο άντρας όμως το είδε εγκαίρως και χώθηκε στο αυτοκίνητο. Όταν άδειασε όλο το περιεχόμενο του βυτίου του έφυγε…

Το ζαρκάδι τότε έτρεξε να ειδοποιήσει τα άλλα ζώα πως είχε βρει την αιτία του κακού. Φτάνοντας εκεί, έμαθε πως δύο φίλοι του που είχαν δοκιμάσει το νερό του ποταμού είχαν αρρωστήσει, ενώ τώρα αρκετά νεκρά ψάρια  επέπλεαν ψόφια στο νερό.

Το επόμενο πρωί, όταν ήρθε άλλο ένα βυτιοφόρο για να αδειάσει το μολυσμένο υγρό, το ζαρκάδι με ένα φίλο του ήταν εκεί. Μόλις άδειασε το περιεχόμενο του στο ποτάμι και έβαλε μπρος να φύγει,  το ακολούθησαν.

Έτρεχαν πίσω από το αυτοκίνητο σαν τον άνεμο και μετά από μισή ώρα το αυτοκίνητο σταμάτησε μπροστά από ένα εργοστάσιο, που στην στέγη του είχε μία τεράστια κούπα, όπως αυτή που ήταν ζωγραφισμένη στα αυτοκίνητα.

Κατάλαβαν πως είχαν βρει την πηγή της μόλυνσης.

-Τρέξε, είπε το ζαρκάδι, στο φίλο του να ειδοποιήσεις όλα τα ζώα του δάσους να έρθουν εδώ, για να περικυκλώσουμε το εργοστάσιο, ώστε να μην μπορέσει να βγει κανένα άλλο βυτιοφόρο.

Μέχρι το μεσημέρι ο χώρος γύρω από το εργοστάσιο είχε γεμίσει από εκατοντάδες ζώα.

Αρκετοί άνθρωποι που περνούσαν από εκεί αναρωτήθηκαν τι συμβαίνει. Τα δελτία ειδήσεων άρχισαν να μεταδίδουν το γεγονός. Μετά από λίγο ήρθαν και φιλοζωικές οργανώσεις.

Το ζαρκάδι τους πλησίασε και τους έδωσε να καταλάβουν πως έπρεπε να το ακολουθήσουν. Τους οδήγησε στο ποτάμι και εκεί εκείνοι είδαν το μολυσμένο νερό. Αμέσως κατάλαβαν πως η αιτία της μόλυνσης ήταν το εργοστάσιο και έκαναν μήνυση στους υπευθύνους. Οδηγήθηκαν στα δικαστήρια .

Η αυστηρή ποινή που τους υπέβαλαν έπεσε σαν…κεραμίδα στο κεφάλι τους!

(Όλες οι φωτογραφίες είναι από το internet)

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που πάντα περνάτε από αυτόν εδώ τον χώρο και μου αφήνετε τα πολύ όμορφα σχόλιά σας, την καλημέρα σας και την αγάπη σας.

Να είστε όλοι καλά.

Φιλάκια!

Ανοιξιάτικα καδράκια

Η Άνοιξη έχει πλέον φουντώσει για τα καλά!!!

Μέχρι και στα δυο καδράκια μου εισέβαλε. Άνθισαν και αυτά!

Στο πρώτο έχω κάνει decoupage χαρτοπετσέτας με αγριολούλουδα, έχω βάλει

και μπόλικη γύρη από γκλίτερ πάνω τους σε σημείο που μία από τις γνωστές

πλέον πεταλούδες μου δεν άντεξε τον πειρασμό και την άραξε εκεί.

decoupage χαρτοπετσέτας

Στο δεύτερο καδράκι  τα λουλουδάκια είναι  φτιαγμένα από δαντελίτσα και

χαντρούλες, μέσα σε ένα περιφραγμένο κήπο.

Και είναι εξίσου ελκυστικά για τις πεταλούδες μου.

Με αυτά τα δύο καδράκια θα λάβω μέρος στον girly διαγωνισμό που κάνει το

blog Neraidodimiourgies

Επίσης τα στέλνω και στο Δελφινάκι για τις ανοιξιάτικες δημιουργίες

που συλλέγει στο blog της.

Φίλοι μου να είστε όλοι καλά.
Φιλάκια!!!