Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιχνίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιχνίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019

Για τα σεντόνια μου ρε γαμώτο



Φεγγάρι μου βγήκες και απόψε σεργιάνι και εγώ νιώθω έντονη την μοναξιά μου. Ξέρω είμαι παραπονιάρα όμως είμαι πάλι μόνη και όσο και αν δεν θέλω να το παραδεχτώ αυτό οφείλεται  στη ζήλεια μου!
Ναι ναι την ζήλεια μου, αυτή θέλω να μου διώξεις για να σταυρώσω και εγώ κανένα γκόμενο, να δουν χαρά τα σεντόνια μου, να έχω κάποιον να με αγκαλιάζει καθώς μας λούζει το φως σου, να ξυπνάω χωμένη σε μια αγκαλιά, να έχω και εγώ έναν άνθρωπο να πίνω τον καφέ μου μαζί του το πρωί βρε αδερφέ.
Πάρε μακριά την αναθεματισμένη ζήλεια μου, γιατί εγώ όσο και αν βάζω στοίχημα με τον εαυτό μου πως θα την διώξω, τσουπ φυτρώνει πάλι μέσα μου κάθε φορά που κάνω κάποια σχέση. Βλέπεις δεν με αφήνουν να αγιάσω όλες αυτές οι ξανθιές, μελαχρινές και κοκκινομάλλες που κυκλοφορούν εκεί έξω. Μια ματιά να τους ρίξει ο δικός μου, ξανακυλάω στα ίδια και όλο φτάνω στην πηγή και νερό δεν πίνω και μεταξύ μας τώρα τα δεύτερα …άντα πλησιάζουν και εγώ πάλι ρέστη.
Γι’ αυτό σου λέω διώξε την ζήλεια μου μακριά, είσαι η μόνη μου σωτηρία για να ξυπνάω και εγώ σε τσαλακωμένα σεντόνια.

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο παιχνίδι "Παίζοντας με τις λέξεις" που διοργανώνει η Μαρία και το χάρτινο καραβάκι της. Μαρία μου να είσαι καλά και να μας ενώνεις σε τέτοια δρώμενα.
Οι λέξεις με το κόκκινο είναι οι λέξεις με τις οποίες έπρεπε να παίξουμε.



Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

Παραμύθι

Τα γενέθλια του μικρού ζαρκαδιού

Η μαμά ζαρκαδίνα εδώ και μέρες έτρεχε και δεν έφτανε μέσα στο μικρό σπιτάκι

της στο μεγάλο δάσος.  Το έβαψε, το καθάρισε και το διακόσμησε κατάλληλα,

γιατί σε λίγες μέρες το μικρό της ζαρκάδι είχε γενέθλια


Έφτιαξε δωράκια για τους φίλους του γιου της,  γλυκά και χυμούς

από τα φρούτα του δάσους και μια ωραία τούρτα.

Σήμερα που επιτέλους έφτασε η μέρα που το μικρό ζαρκάδι

περίμενε με ανυπομονησία, έπρεπε να ετοιμάσει

το γλάσο  σοκολάτας, που θα περιέχυνε την τούρτα.

Αράδιασε με προσοχή τα υλικά πάνω στον πάγκο της κουζίνας και έριξε

μια τελευταία ματιά στη συνταγή. Χρειαζόταν...

60 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα

1 κούπα ζάχαρη άχνη

2 κουταλιές κονιάκ

2 κουταλιές κακάο σε σκόνη

Σε ένα κατσαρολάκι έλιωσε τη σοκολάτα , πρόσθεσε τη ζάχαρη και το

κονιάκ και τέλος το κακάο. Ανακάτεψε καλά και έτοιμο το γλάσο!

Περιέχυσε με αυτό την τούρτα και την διακόσμησε με αγριοφράουλες

και βατόμουρα.



Νωρίς το απόγευμα το μικρό ζαρκάδι φόρεσε τα καλά του και περίμενε

τους φίλους του. Πρώτα έφτασαν  δύο μικρά αρκουδάκια με τη μαμά τους



και μετά το ξαδερφάκι του το ελαφάκι μαζί με τη μαμά του.



Σε λίγο να... και τα τρία αγριογούρουνα με τη μαμά τους και αυτά


Παρούσα και η φίλη του μία όμορφη ζαρκαδίτσα.


Τελευταίος ως συνήθως ο λαγός.


Τα ζωάκια έπαιξαν, χόρεψαν  και το μικρό ζαρκάδι έσβησε τα δύο κεράκια της

τούρτας του. Οι φίλοι του, του ευχήθηκαν χρόνια πολλά τραγουδώντας  το

γνωστό τραγουδάκι... Να ζήσεις ζαρκαδάκι και χρόνια πολλά

                                   μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά...

Ενώ δυο πουλάκια επιμελούνταν τη μουσική.



Μετά άνοιξε τα δώρα που του έφεραν οι φίλοι του και τους ευχαρίστησε.

Όλα ήταν πολύ ωραία, μα πιο πολύ του άρεσε το δώρο της όμορφης

ζαρκαδίτσας, που ήταν μία κούπα ζωγραφισμένη με πολλές καρδούλες

για να πίνει το γάλα του.

Τελευταίο άνοιξε το δώρο της γιαγιάς του...

Ήταν ένα κεραμίδι που πάνω του ήταν ζωγραφισμένα καράβια

ένα αληθινό κοχύλι και ένα θαλασσόξυλο.


Όλα τα ζωάκια κοίταξαν με περιέργεια το παράξενο δώρο...για παιχνίδι δεν

έμοιαζε...

-Τι είναι αυτό γιαγιά; ρώτησε το μικρό ζαρκάδι

-Πριν πολλά χρόνια όταν ο παππούς σου....

Όλοι κατάλαβαν πως άλλη μια ιστορία της γιαγιάς ξεκινούσε και μαζεύτηκαν

γύρω της να ακούσουν.

-Όπως ξέρεις ο παππούς σου ήταν σπουδαίος κολυμβητής, άρχισε η γιαγιά.

Πριν πολλά χρόνια λοιπόν εκεί που κολυμπούσε μαζί  με άλλα ζαρκάδια για

ένα νησί του Αιγαίου,


έδωσε μάχη με δυο θαλάσσια τέρατα για να σώσει μια μικρή γοργόνα



και αυτή για να τον ευχαριστήσει του χάρισε αυτό το κεραμίδι με το κοχύλι

για να ακούει τα κύματα του Αιγαίου και να την θυμάται...

Τώρα ανήκει σε σένα...

Την συγκεκριμένη ιστορία την έγραψα για να λάβω μέρος στο παιχνίδι

του blog http://www.texnistories.blogspot.gr/ " ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"

δηλαδή δίδονται πέντε λέξεις και εμείς με αυτές τις λέξεις πρέπει να

σκαρώσουμε μια ιστορία-παραμύθι. Οι πέντε λέξεις ήταν

κούπα-κεραμίδι- γλάσο-μάχη-ζαρκάδι

Το παιχνίδι τελείωσε. Αναδείχτηκαν και οι νικητές.

Το παραμύθι μου αυτό δεν πήρε καλή βαθμολογία, αλλά δεν πειράζει,

για μένα μετράει η συμμετοχή.

Πήρα μέρος και με ένα άλλο παραμύθι το οποίο θα σας το γράψω σε

άλλη ανάρτηση.

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για τα τόσο γλυκά σχόλια που μου

γράφετε πάντα. Σας αγαπώ όλους!

Να είστε καλά.

Φιλάκια!

Υ.Γ. όλες οι εικόνες είναι από το internet, εκτός από το κεραμίδι που

είναι μία δική μου κατασκευή, ειδικά για το παραμύθι.