Φυτρώνουν...σαν τα μανιτάρια

Φίλες και φίλοι μου γεια σας

Σήμερα θέλοντας να σας παρουσιάσω τους τελευταίους

κουμπαράδες, σκέφτηκα να γράψω και μία ιστοριούλα 

για να τους συνοδέψει, όπως κάνω κάθε φορά.

Θα σας έγραφα λοιπόν για έναν κακό μάγο που έκανε 

να φυτρώσουν σε μία πολιτεία δηλητηριώδη μανιτάρια

για να έχει τους κατοίκους της υπό την κυριαρχία του...ώσπου ευρέθη

ένα γενναίο παλικάρι  που νίκησε τον μάγο και έσωσε την πολιτεία.

Και εκεί που τα σκεφτόμουν όλα αυτά συνειδητοποίησα ότι θα σας 

περιέγραφα την πραγματικότητα την στιγμή που οι φόροι -χαράτσια 

φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια

και ώσπου να κατανοήσουμε τον ένα φόρο μας πασάρουν και άλλον και άλλον 

και δεν σκέφτονται τίποτε άλλο οι μάγοι που αυτοαποκαλούνται σωτήρες

του έθνους, αλλά πως να μειώσουν μισθούς και συντάξεις, πως να διαλύσουν

το εθνικό σύστημα υγείας, πως να ανεβάσουν την ανεργία, πως να 

καταδικάσουν τα όνειρα της νεολαίας μας στον μισθό των 560 ευρώ, την 

στιγμή  που δεν βλέπω να χαμηλώνουν τους δικούς τους μισθούς (αυτοί δεν  

βγαίνουν με χαμηλό μισθό).

Στα παραμύθια βέβαια σχεδόν πάντα έχουμε αίσιο τέλος, γιατί υπάρχει 

το γενναίο παλικάρι ή η καλή νεράιδα που σώζει την κατάσταση.

Στην περίπτωσή μας όμως δεν βλέπω κανένα  γενναίο παλικάρι...

Αλλά και μέχρι να βρεθεί ο λαός θα γίνεται φτωχότερος, θα τρώει σε 

συσσίτια  στην καλύτερη περίπτωση ή από τα σκουπίδια στη χειρότερη.

Πάντως τα δικά μου μανιτάρια-κουμπαράδες δεν είναι δηλητηριώδη

και γι' αυτό και η κυρά-Ξανθίππη 

πήρε το καλάθι της και βγήκε να τα μαζέψει.

 

Άλλοι τρεις κουμπαράδες ετοιμάστηκαν για  το φιλανθρωπικό σκοπό που 

διοργανώνει η δράση Ελληνίδων bloggers

 http://drasigreekblogger.blogspot.gr/

Να είστε όλοι καλά.

Φιλάκια!

Αυτοσχεδιασμοί

Φίλοι μου γεια σας

Τις προάλλες έπεσε στα χέρια μου ένα κομμάτι τρέσα

και αναρωτιόμουν τι να το κάνω...

Η ιδέα ήρθε όταν είδα πως είχα και ένα κομμάτι δέρμα

Και έφτιαξα αυτό!

Έβαλα και λίγες χαντρούλες και ένα κούμπωμα  και έτοιμο το βραχιόλι.

Δεν ξέρω αν σας άρεσε η ιδέα... πάντως μία φίλη μου όταν το είδε της άρεσε.

Και έτσι της το χάρισα!

Φίλοι μου να είστε όλοι καλά.

Φιλάκια!

Κολεξιόν

"Μέρες τώρα παρακολουθώ να πηγαίνουν προς Θεσσαλονίκη

καλλίγραμμα μανεκέν με σπέσιαλ μοντελάκια.

Ε! δεν αντέχω χρυσή μου θέλω να πάω και εγώ" φώναξε

η Ρόζα..."τι δηλαδή επειδή είμαι λίγο αφρατούλα δεν έχω δικαίωμα

να ανέβω στην πασαρέλα;" και αμέσως φόρεσε το καλό της

το φουστάνι αυτό με την δαντέλα και την κόκκινη ζώνη,

κότσαρε και ένα καπελάκι στο κεφάλι και έτοιμη...

Ζήλεψε και η κοντοστούπα η Ροζαλία και ν' σου και αυτή με

ένα μαύρο φορεματάκι με άσπρα λουλουδάκια και ροζ χαντρούλες,

να ψάχνει τα τακούνια της για να ψηλώσει λίγο.

Ακολούθησαν το παράδειγμά τους και οι δύο ψηλόλιγνες ,η

Μέλανι και η Ανθή.

 Έβαλαν και αυτές από ένα βραδινό

συνολάκι  και  έτοιμες για Θεσσαλονίκη.

Ε! κολεξιόν χωρίς νυφικό δεν γίνεται και έτσι η Άρτεμις φόρεσε

ένα για να κλείσει την επίδειξη.

Και άρχισαν να ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες και να κάνουν πρόβες

για να είναι έτοιμες για τη μεγάλη μέρα...

Όπως καταλάβατε όλοι αυτοί είναι κουμπαράδες και είναι έτοιμοι να πάνε

στη Θεσσαλονίκη για το μπαζάρ των http://drasigreekblogger.blogspot.gr/

Με αυτούς τους κουμπαράδες έφτασα τους 10...

Φίλοι μου να είστε όλοι καλά. Ευχαριστώ για τα θερμά σας σχόλια.

Φιλάκια!

Υ.Γ. θέλω να ευχαριστήσω θερμά την Μαριλένα, την Podilatisa και τον

Skoutzako για τα βραβειάκια που μου χάρισαν. Τα έχω τοποθετήσει ήδη

στο blog μου.

Οι τέσσερις ανεμόμυλοι

Μια μέρα σε μια μικρή πόλη έφτασε ένας ζητιάνος.

Δεν σου γέμιζε το μάτι με την πρώτη ματιά έτσι όπως ήταν αδύνατος

με μακριά μαλλιά και γενειάδα.

Τα ρούχα του μπορεί να ήταν καθαρά, αλλά ήταν τόσο

φθαρμένα που έλεγες πως αν τα φυσήξει ο αέρας θα

σκορπίσουν δεξιά και αριστερά.

(φωτογραφία από internet)

Ζήτησε φαγητό και στέγη, αλλά μερικοί τον έβρισαν, άλλοι

τον κορόιδεψαν και μόνο κάποιοι του έδωσαν λίγα φαγώσιμα,

ενώ κανένας δεν του έδωσε μια γωνιά να κοιμηθεί.

Δύσκολη εποχή...δεν εμπιστεύεσαι εύκολα έναν άγνωστο.

Άρχισε να σουρουπώνει και ο ζητιάνος έφυγε αναζητώντας

ένα μέρος να κοιμηθεί.

Έφτασε στην ακροθαλασσιά... εκεί  ορθώνονταν τέσσερις

μισογκρεμισμένοι ανεμόμυλοι.

Διάλεξε έναν που βρισκόταν σε καλύτερη κατάσταση και έκατσε

να ξεκουραστεί.

(φωτογραφία από internet)

Κοίταξε γύρω του την ερήμωση και σκέφτηκε πως και η δική του η ζωή

κάπως έτσι ήταν.

"Αν μπορούσα να ξαναζωντάνευα αυτό το μέρος", σκέφτηκε. "θα

μπορούσα να φανώ και πάλι χρήσιμος"...

Οι σκέψεις τον κράτησαν ξάγρυπνο σχεδόν όλη τη νύχτα...

Το πρωί σαν ξημέρωσε, αποφάσισε να κάνει τις σκέψεις του

πραγματικότητα. Αποφάσισε να επισκευάσει τους ανεμόμυλους

και να τους δώσει καινούργια όψη.

Ξεκίνησε σε αναζήτηση υλικών και εργαλείων. Σε μια εγκαταλελειμμένη

από χρόνια οικοδομή βρήκε τα πρώτα υλικά και εργαλεία για να ξεκινήσει.

Το απόγευμα κάποιοι τον είδαν σκαρφαλωμένο στη φτερωτή του πρώτου

μύλου... Δεν του έδωσαν σημασία...Δεν ήθελαν πολλά πάρε-δώσε μαζί του.

Μέσα σε λίγες μέρες ο πρώτος ανεμόμυλος έστεκε εκεί κάτασπρος.

Οι κάτοικοι  της μικρής πόλης ξαφνιάστηκαν ευχάριστα...

Άρχισαν τώρα να τον πλησιάζουν  δειλά δειλά και να τον ρωτούν αν

χρειαζόταν κάτι. Εκείνος το μόνο που ζητούσε ήταν υλικά για να

επιδιορθώσει και τους υπόλοιπους ανεμόμυλους.

Εκείνοι του έφερναν όχι μόνο τα  υλικά που ζητούσε αλλά και φαγητό

και ρούχα.

Σε λίγες μέρες ήταν έτοιμος και ο άλλος ανεμόμυλος. Στους τοίχους του

ζωγράφισε  πεταλούδες και χαρούμενα παιδιά να παίζουν..

Τώρα οι κάτοικοι άρχισαν να τον βοηθούν για να τελειώσει και τους άλλους.

Έτσι μετά από λίγο καιρό ήταν έτοιμοι και οι άλλοι δύο.

Κοντά στον τοίχο τους φύτεψε λουλούδια που δεν άργησαν να σκαρφαλώσουν

πάνω τους.

Το μέρος απέκτησε ζωή, καθώς όλοι έρχονταν να θαυμάσουν τους ανεμόμυλους.

Μια μέρα κατέφθασε και ο δήμαρχος της πόλης για να δει και αυτός

τους ανανεωμένους ανεμόμυλους.

Στο έκτακτο δημοτικό συμβούλιο που συγκάλεσε, αποφάσισαν πως θα

χρησιμοποιούσαν πλέον τους ανεμόμυλους.

Έτσι τον κατάλευκο αποφάσισαν να τον κάνουν βιβλιοθήκη και τον γέμισαν

με βιβλία.

Τον άλλο με τις παιδικές ζωγραφιές τον έκαναν αίθουσα ψυχαγωγίας για μικρά

και μεγάλα παιδιά και τον γέμισαν με πολλά επιτραπέζια παιχνίδια.

Τον άλλο τον έκαναν λαογραφικό μουσείο και τον τελευταίο τον παραχώρησαν

στον ζητιάνο για να μένει.

Όταν πήγαν να του ανακοινώσουν την απόφαση βρήκαν ένα άνδρα γύρω στα

σαράντα, περιποιημένο με κομμένη την γενειάδα να τους περιμένει.

Τα έχασαν... η γενειάδα και τα μακριά μαλλιά τον έκαναν να φαίνεται γέρος.

Χάρηκε με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου  και χάρηκε πιο πολύ

όταν του είπαν πως του ανέθεσαν την φροντίδα και την συντήρηση των

ανεμόμυλων.

Επιτέλους μαζί με τους ανεμόμυλους είχε φτιάξει και τη δική του ανεμοδαρμένη

ζωή.

Οι τέσσερις ανεμόμυλοι είναι κουμπαράδες και είναι φτιαγμένοι με πολλή

αγάπη για τον φιλανθρωπικό σκοπό που διοργανώνει

Η Δράση των Ελληνίδων Μπλόγκερ

http://www.drasigreekblogger.blogspot.gr/

Φίλοι μου να είστε όλοι καλά!

Ευχαριστώ για τα πολύ όμορφα σχόλια που μου γράφετε.

Φιλάκια!

Παραμύθι

Τα γενέθλια του μικρού ζαρκαδιού

Η μαμά ζαρκαδίνα εδώ και μέρες έτρεχε και δεν έφτανε μέσα στο μικρό σπιτάκι

της στο μεγάλο δάσος.  Το έβαψε, το καθάρισε και το διακόσμησε κατάλληλα,

γιατί σε λίγες μέρες το μικρό της ζαρκάδι είχε γενέθλια

Έφτιαξε δωράκια για τους φίλους του γιου της,  γλυκά και χυμούς

από τα φρούτα του δάσους και μια ωραία τούρτα.

Σήμερα που επιτέλους έφτασε η μέρα που το μικρό ζαρκάδι

περίμενε με ανυπομονησία, έπρεπε να ετοιμάσει

το γλάσο  σοκολάτας, που θα περιέχυνε την τούρτα.

Αράδιασε με προσοχή τα υλικά πάνω στον πάγκο της κουζίνας και έριξε

μια τελευταία ματιά στη συνταγή. Χρειαζόταν...

60 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα

1 κούπα ζάχαρη άχνη

2 κουταλιές κονιάκ

2 κουταλιές κακάο σε σκόνη

Σε ένα κατσαρολάκι έλιωσε τη σοκολάτα , πρόσθεσε τη ζάχαρη και το

κονιάκ και τέλος το κακάο. Ανακάτεψε καλά και έτοιμο το γλάσο!

Περιέχυσε με αυτό την τούρτα και την διακόσμησε με αγριοφράουλες

και βατόμουρα.

Νωρίς το απόγευμα το μικρό ζαρκάδι φόρεσε τα καλά του και περίμενε

τους φίλους του. Πρώτα έφτασαν  δύο μικρά αρκουδάκια με τη μαμά τους

και μετά το ξαδερφάκι του το ελαφάκι μαζί με τη μαμά του.

Σε λίγο να... και τα τρία αγριογούρουνα με τη μαμά τους και αυτά

Παρούσα και η φίλη του μία όμορφη ζαρκαδίτσα.

Τελευταίος ως συνήθως ο λαγός.

Τα ζωάκια έπαιξαν, χόρεψαν  και το μικρό ζαρκάδι έσβησε τα δύο κεράκια της

τούρτας του. Οι φίλοι του, του ευχήθηκαν χρόνια πολλά τραγουδώντας  το

γνωστό τραγουδάκι... Να ζήσεις ζαρκαδάκι και χρόνια πολλά

                                   μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά...

Ενώ δυο πουλάκια επιμελούνταν τη μουσική.

Μετά άνοιξε τα δώρα που του έφεραν οι φίλοι του και τους ευχαρίστησε.

Όλα ήταν πολύ ωραία, μα πιο πολύ του άρεσε το δώρο της όμορφης

ζαρκαδίτσας, που ήταν μία κούπα ζωγραφισμένη με πολλές καρδούλες

για να πίνει το γάλα του.

Τελευταίο άνοιξε το δώρο της γιαγιάς του...

Ήταν ένα κεραμίδι που πάνω του ήταν ζωγραφισμένα καράβια

ένα αληθινό κοχύλι και ένα θαλασσόξυλο.

Όλα τα ζωάκια κοίταξαν με περιέργεια το παράξενο δώρο...για παιχνίδι δεν

έμοιαζε...

-Τι είναι αυτό γιαγιά; ρώτησε το μικρό ζαρκάδι

-Πριν πολλά χρόνια όταν ο παππούς σου....

Όλοι κατάλαβαν πως άλλη μια ιστορία της γιαγιάς ξεκινούσε και μαζεύτηκαν

γύρω της να ακούσουν.

-Όπως ξέρεις ο παππούς σου ήταν σπουδαίος κολυμβητής, άρχισε η γιαγιά.

Πριν πολλά χρόνια λοιπόν εκεί που κολυμπούσε μαζί  με άλλα ζαρκάδια για

ένα νησί του Αιγαίου,

έδωσε μάχη με δυο θαλάσσια τέρατα για να σώσει μια μικρή γοργόνα

και αυτή για να τον ευχαριστήσει του χάρισε αυτό το κεραμίδι με το κοχύλι

για να ακούει τα κύματα του Αιγαίου και να την θυμάται...

Τώρα ανήκει σε σένα...

Την συγκεκριμένη ιστορία την έγραψα για να λάβω μέρος στο παιχνίδι

του blog http://www.texnistories.blogspot.gr/ " ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"

δηλαδή δίδονται πέντε λέξεις και εμείς με αυτές τις λέξεις πρέπει να

σκαρώσουμε μια ιστορία-παραμύθι. Οι πέντε λέξεις ήταν

κούπα-κεραμίδι- γλάσο-μάχη-ζαρκάδι

Το παιχνίδι τελείωσε. Αναδείχτηκαν και οι νικητές.

Το παραμύθι μου αυτό δεν πήρε καλή βαθμολογία, αλλά δεν πειράζει,

για μένα μετράει η συμμετοχή.

Πήρα μέρος και με ένα άλλο παραμύθι το οποίο θα σας το γράψω σε

άλλη ανάρτηση.

Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για τα τόσο γλυκά σχόλια που μου

γράφετε πάντα. Σας αγαπώ όλους!

Να είστε καλά.

Φιλάκια!

Υ.Γ. όλες οι εικόνες είναι από το internet, εκτός από το κεραμίδι που

είναι μία δική μου κατασκευή, ειδικά για το παραμύθι.

Κολάζ

Γεια σας φίλοι μου

Σήμερα θα σας δείξω κάτι απλό.

Πως δηλαδή έκανα έναν πίνακα με τρία διαφορετικά κομμάτια

ταπετσαρίας.

Το ένα κομμάτι ήταν αυτό και το χρησιμοποίησα σαν φόντο

το άλλο κομμάτι ήταν από μία σκέτη κόκκινη ταπετσαρία από την οποία

έκανα τον ήλιο

και από μία τρίτη έκοψα τα λουλούδια, τα οποία συνδυάζοντάς τα κατάλληλα

έδωσαν αυτό το αποτέλεσμα.

Τα λουλούδια πάντα ομορφαίνουν τη ζωή μας!

Να είστε όλοι καλά.

Φιλάκια!

Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι

Δεν μπορώ να  αφήσω το καλοκαίρι να φύγει, αλλά

νομίζω πως το Φθινόπωρο άρχισε να το σπρώχνει

για τα καλά.

Ωστόσο εμείς τα μπανάκια μας τα συνεχίζουμε...

(Παραλία Καΐάφα στο Ν. Ηλείας)

Όπως βλέπετε έχουμε μία παραλία όλη δική μας. Είναι η παραλία  Καΐάφα.

Όλη δική μας είπα...Όχι!

Γιατί σε λίγο ήρθε να μας κάνει παρέα μια γοργόνα!

Ξάπλωσε δίπλα μας στην άμμο και απόλαυσε τον ήλιο...

-Μα μπορείς να μένεις έξω από το νερό, τη ρωτήσαμε.

-Φυσικά, μην ξεχνάτε πως είμαι μισή άνθρωπος...

-Κάπου κάπου αναζητώ και εγώ λίγη παρέα...

Ήταν πανέμορφη. Η ουρά της ήταν στολισμένη με πολύτιμα πετράδια

και είχε τα μαλλιά της απολυτά στους ώμους...

Καλλιτέχνες ο γιος μου με την κοπελιά του.

Εδώ την ώρα της δημιουργίας...

Άραγε θα την ξαναδούμε του χρόνου;  Θα μας περιμένει;

Καλό Φθινόπωρο φίλοι μου.

Να είστε όλοι καλά!

Φιλάκια!