Θάλασσα

Έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;

Μην το βλέπετε μικρό. Αυτό μπορεί να σε ταξιδέψει 

σε θάλασσες και ωκεανούς, 

μα προπάντων σ' όλα τα ταξίδια του νου!

Με λίγα θαλασσόξυλα και δυο αστερίες έφτιαξα μια όμορφη σύνθεση για το καλωσόρισμα στην είσοδο του εξοχικού.

Με το πινακάκι αυτό παίρνω μέρος στην πρόσκληση της Mia με θέμα την Θάλασσα.

Στον πιο κάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε και τις υπόλοιπες συμμετοχές

craftartista

Καλά ταξίδια!

Καλή χρονιά

Ο καινούργιος χρόνος 2020 είναι εδώ.

Κάθε χρόνος  που έρχεται είναι μοναδικός!  

Ας τον ζήσουμε λοιπόν στο έπακρο, κάνοντας πράγματα

που μας ευχαριστούν και θα χαραχτούν στη μνήμη μας.

Ας χαρίσουμε αγάπη και αγκαλιές, σφικτές αγκαλιές, από αυτές που κόβουν
την ανάσα!

Ας σταματήσουμε να αφουγκραστούμε τι πραγματικά θέλουμε, τι πραγματικά
μας ευχαριστεί και ας φροντίσουμε να γίνει.

Ας κοιτάξουμε γύρω μας. Ίσως κάποιοι αναζητούν τη βοήθειά μας. Ας τους την δώσουμε.

Ας ευχηθούμε να έχουμε υγεία!

Ας είναι ο νέος χρόνος γεμάτος  χρώματα,  σπιτικές μυρωδιές, ήχους, μουσική

και όμορφες στιγμές!

Υ.Γ.1 Αυτά είναι μερικά από τα γουράκια που έφτιαξα για φέτος.

Τα περισσότερα ξέχασα  να τα φωτογραφίσω,  χαρίστηκαν... 

και έτσι στερήθηκαν την δημοσιότητα...χαχα!

Υ.Γ.2 Να σας κεράσω και ένα κομμάτι βασιλόπιτα, αλλά μην ελπίζετε

στο φλουρί γιατί έτυχε τον γιο μου, στο ξενιτεμένο μου. 

Υ.Γ.3 Επίσης πρέπει να ευχαριστήσω την Mia   https://craftartista.blog

για το όμορφο δωράκι που μου έστειλε. Δωράκι είπα....κοιτάξτε εδώ!

Το πακέτο μέσα είχε από σοκολατάκια μέχρι ...δαντελίτσες και από 

στένσιλ μέχρι χάντρες.

Μαρία μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα χρήσιμα πραγματάκια που μου έστειλες!

Καλή χρονιά!!!

Το 2020 σε λίγο θα ανατείλει

Ένας καινούργιος χρόνος θα ανατείλει! Το 2020!
Τελικά για πότε περνούν 365 ημέρες ούτε που το καταλαβαίνουμε.
Τρέχει ο χρόνος, τρέχουμε και μεις...

Αυτή τη χρονιά θα ήθελα να βρω χρόνο να κάνω πολλά ταξίδια,

κοντινά ή μακρινά, από κείνα που αναζητάς να τα κάνεις μαζί με 

εκείνον που αγαπάς.

Να βρω χρόνο να ακούω μουσική χαλαρώνοντας και  ονειροπολώντας,

ενίοτε παρέα με ένα κρασάκι σερβιρισμένο σε κολονάτο ποτήρι.

Να βρω χρόνο να πιω τα καφεδάκια μου παρέα με αγαπημένα μου

πρόσωπα και με φίλους.

Να βρω χρόνο να απολαύσω εξορμήσεις στην εξοχή,

να δω ένα μπουμπούκι τριαντάφυλλου να ανοίγει.

Να μαζέψω ένα μπουκετάκι αγριολούλουδα.

Να ακούσω ένα κοτσύφι να κελαηδά.

Να λέω καλημέρα σε κάθε ανατολή και καληνύχτα σε κάθε ηλιοβασίλεμα.

Να δω τις δροσοσταλίδες να λαμπυρίζουν στο πρώτο φως του ήλιου

και να μυρίσω το βρεγμένο χώμα.

Να βρω χρόνο να γράφω τις σκέψεις μου..., τα παραμύθια 

που σκαρώνει ο νους μου σε ένα κομμάτι χαρτί.

Να βρω χρόνο να διαβάσω όσα περισσότερα βιβλία μπορώ.

Να βρω χρόνο να μιλήσω με πραγματικούς ανθρώπους.

να μιλήσω με τη θάλασσα, με τους γλάρους, με τα αστέρια, με το φεγγάρι. 

Να βρω χρόνο να δω τις αλλαγές των εποχών.

Να βρω χρόνο να καταλάβω.... 

Να βρω χρόνο γι' αυτά και για άλλα πολλά...

Για να θυμάμαι όλα αυτά τα "θέλω" τα αποτύπωσα πάνω σε ένα ημερολόγιο 

(το παραφόρτωσα είναι αλήθεια) για να βλέπω τις μέρες να περνούν 

και να μην τις αφήσω να πάνε χαμένες.

Με αυτή την ανάρτηση παίρνω μέρος στην Φιλική πρόκληση  της Σοφίας

από το blog  Τίποτα δεν πάει χαμένο  με θέμα τον ΧΡΟΝΟ.

Φίλοι μου σας εύχομαι Καλή Χρονιά!

Φιλάκια!

Πάρτι πεταλούδων

Που πάνε άραγε τούτες οι πεταλούδες αυτή την εποχή,
τώρα που τελειώνει το Φθινόπωρο και έρχεται ο Χειμώνας;
Αυτές που είναι πλάσματα της Άνοιξης;

 

 

Σε πάρτι πηγαίνουν που διοργανώνει για τα γενέθλιά της η Μαρία από το blog
https://craftartista.blogspot.com/2019/11/birthday-candy.html με θέμα τις
πεταλούδες.
Σίγουρα θα περάσουν καλά, γιατί η Μαρία ξέρει να διοργανώνει τα καλύτερα
πάρτι με πολλά δώρα.
Αυτές οι πεταλούδες θα ξεχειμωνιάσουν στο σπίτι της, γιατί   το καδράκι
στο οποίο σκαρφάλωσαν, είναι το δώρο μου για τα γενέθλιά της.
Ελπίζω να σου αρέσει Μαρία μου.
Χρόνια σου πολλά και ό,τι επιθυμείς!
Φιλιά!

Γυναικεία υπόθεση

Μέσα στην μπιζουτιέρα είχε ξεσπάσει μεγάλος καυγάς.
Φωνές ακούγονταν ως έξω.
Τα άλλα αντικείμενα που βρίσκονταν γύρω άρχισαν να ανησυχούν.
"Κάνε πιο κει, θέλω όταν ανοίξει το καπάκι να είμαι πάνω-πάνω για
να διαλέξει εμένα η κυρία" φώναζε ένα σκουλαρίκι.
"Και γιατί παρακαλώ να διαλέξει εσένα;" φώναζε το άλλο.
"Αφήστε και σε μένα χώρο, ίσως άμα με δει να διαλέξει εμένα"
φώναζε μία καρφίτσα και στην φούρια της να φτάσει στην κορυφή
έριξε την μπιζουτιέρα στο πλάι, άνοιξε το καπάκι και σκόρπισαν
όλα έξω. Έγινε ένας χαμός.
Τα σκουλαρίκια έτρεχαν δεξιά και αριστερά να βρουν τα ταίρια τους
και οι καρφίτσες προσπαθούν να ξεμπερδέψουν τα κουμπώματα τους.
Τα άλλα αντικείμενα γύρω ξέσπασαν σε γέλια με τούτο το θέαμα.
Ο καθρέφτης από ψηλά αφού συνήλθε από τα γέλια τους είπε:
"Υπάρχει λύση στο πρόβλημά σας. Ίσως η κυρία να φτιάξει κάτι
και να φαίνεστε όλα".
Πάνω στην ώρα εμφανίστηκε και η κυρία και βλέποντας αυτό το χάλι
αποφάσισε να φτιάξει κάτι για να μπει μια τάξη και να βρίσκει πιο
εύκολα αυτό που θέλει.
Η ματιά της έπεσε σε μια κορνίζα.

Την έβαψε και στο πίσω μέρος στερέωσε ένα πλεκτό πετσετάκι της γιαγιάς.
Μετά την διακόσμησε με διάφορα κουμπιά, μια αλυσίδα και άλλα μικροαντικείμενα.

Έτσι μπήκε μία τάξη και η αναζήτηση του κατάλληλου αξεσουάρ έγινε
εύκολη υπόθεση.

Και το κλειδί για να φτιαχτεί όλο αυτό το σκηνικό

(λεπτομέρεια κορνίζας)

ήταν η πρόσκληση-πρόκληση της Μαρίας.
 https://craftartista.blogspot.com/2019/09/hostess-of-friendly-challenge-no-117.html
Θέμα της πρόκλησης οι "Γυναίκες".
Μαρία μου σε ευχαριστώ για την πρόσκληση.

Ανακαίνιση στο εξοχικό

Λίγα κοχύλια μάζεψα ως ανάμνηση του καλοκαιριού και έφτιαξα
μια σύνθεση για να στολίσω το τοίχο ενός δωματίου.

Τοποθετήθηκαν σε μία μεγάλη κορνίζα και να τα! Μου άρεσε έτσι απλή
και δεν την παραφόρτωσα.

Επί τη ευκαιρία να σας δείξω και το υπόλοιπο δωμάτιο. Τον ένα τοίχο τον
έβαψα (λάθος τον έβαψε ο σύζυγος) πράσινο απαλό και τον άλλο λιλά.

Είχα και μία κουρτίνα με λιλά παιώνιες  την οποία έκοψα στο ύψος του παραθύρου
και νομίζω ότι ταίριαξε απόλυτα. Την κρέμασα από ένα μπρονζέ μεταλλικό
κορτινόξυλο.

Η άλλη πλευρά στολίστηκε με μία τεράστια ονειροπαγίδα. Την έφτιαξα με ένα πλεκτό
σεμεδάκι της πεθεράς.

Τα κομοδίνα τα έβαψα και αυτά σε χρώμα λιλά και το κρεβάτι το φρεσκάρισα
με λευκό χρώμα. Με αυτό το κρεβάτι είμαι συναισθηματικά δεμένη γιατί ήταν
το παλιό κρεβάτι των γονιών μου και μου θυμίζει τα χοροπηδητά
των παιδικών μου χρόνων. Τότε το κρεβάτι αυτό είχε σουμιέ, ενώ
τώρα κάτω από το στρώμα έχει σανίδες.

Η παλιά ντουλάπα της γιαγιάς ανακαινίστηκε και αυτή. Βάφτηκε άσπρη
με λιλά λεπτομέρεια γύρω από τον καθρέφτη.

Και φυσικά η τόση απλότητα θέλει και την ακραία πολυτέλεια!

Μην ξεχάσετε να πάρετε και μια καραμελίτσα φεύγοντας.

Καλό Φθινόπωρο! Εγώ βέβαια συνεχίζω τα μπάνια στη θάλασσα αφού την έχω κοντά μου.
Φιλάκια!

Καλοκαίρι

Καλοκαίρι σημαίνει ζέστη,   μπάνια στη θάλασσα και βουτιές.

Θερινά σινεμά,  γρανίτες και βανίλια υποβρύχιο.

Καλοκαίρι σημαίνει καρπούζι, πεπόνι και παγωτά.

 Κουβαδάκια, νεροπίστολα και κάστρα στην  άμμο.

(βαζάκια κηροπήγια)

Καλοκαίρι σημαίνει σμίξιμο με φίλους το βραδάκι κάτω από το απαλό φως 

ενός κεριού, που σιγοκαίει μέσα σε ένα βαζάκι καλοκαιρινά διακοσμημένο.

Καλοκαίρι σημαίνει μαγευτικά ηλιοβασιλέματα και βαρκάδες με πανσέληνο.

Καλοκαίρι σημαίνει φωτιές στην άμμο και νυχτερινό μπάνιο.

Καλοκαίρι σημαίνει έρωτας!

Με τα καλοκαιρινά διακοσμημένα  βαζάκια συμμετέχω στην Φιλική Πρόκληση 114

με θέμα το "ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ", που διοργανώνει η Μία.

https://craftartista.blogspot.com/2019/05/hostess-of-friendly-challenge-no-114.html

Καλό Καλοκαίρι!

Κάποτε στην πεταλουδοχώρα

Στην πεταλουδοχώρα  όλα ήταν όμορφα. Υπήρχαν πολύχρωμα λουλούδια παντού και  πεταλούδες. Χιλιάδες πεταλούδες με πολύχρωμα φτερά που κανένας δεν είχε δει πιο όμορφες. Όλη μέρα πετούσαν από λουλούδι σε λουλούδι, γελούσαν, τραγουδούσαν και όλες ήταν ευτυχισμένες.

Όταν  όμως έγινε βασίλισσα η πριγκίπισσα Νεφέλη, όλα άλλαξαν. Η καινούργια βασίλισσα λοιπόν ήταν πολύ όμορφη, ίσως η πιο όμορφη από όλες τις πεταλούδες. Τα φτερά της ήταν δαντελωτά και είχαν πάνω τους όλα τα χρώματα. Ήταν όμως και πολύ ζηλιάρα και όταν έβλεπε κάποια πεταλούδα που είχε όμορφα φτερά διέταζε και την φυλάκιζαν. Κτίστηκαν φυλακές που γέμισαν με πεταλούδες, γιατί είπαμε πως στην πεταλουδοχώρα υπήρχαν οι πιο όμορφες πεταλούδες.

Οι περισσότερες μαμάδες-πεταλούδες άρχισαν να ανησυχούν με αυτή την εξέλιξη και προκειμένου να σώσουν τα παιδιά τους από την φυλακή, άρχισαν να βάφουν τα φτερά  τους με ένα γκρίζο χρώμα, ώσπου ήρθε κάποια στιγμή που όλες οι πεταλούδες που πετούσαν στην πεταλουδοχώρα είχαν γκρίζο χρώμα, εκτός από την βασίλισσα που καμάρωνε πλέον τα πολύχρωμα φτερά της χωρίς να φοβάται πως θα εμφανιστεί κάποια πεταλούδα με καλύτερα φτερά από τα δικά της.  

Η κακία της όμως δεν σταμάτησε εκεί και έδωσε διαταγή να ξεριζωθούν όλα τα λουλούδια και να φυτεύουν μόνο λουλούδια σε κίτρινο χρώμα και χωρίς ιδιαίτερο άρωμα. Ο δικός της ο κήπος όμως είχε όλων των λογιών τα λουλούδια και επειδή ήθελε να τον απολαμβάνει μόνο αυτή, έκτισε έναν τοίχο γύρω του, ώστε να μην τον βλέπουν οι άλλες πεταλούδες. Έτσι περνούσαν τα χρόνια χωρίς να αλλάζει τίποτα.

Ώσπου μια  μέρα γεννήθηκε στην πεταλουδοχώρα μια πεταλούδα με πολύ όμορφα φτερά. Η μαμά της την κοιτούσε και έκλαιγε.

-Γιατί κλαις μαμά, ρώτησε η μικρή πεταλούδα.

-Επειδή πρέπει να σου βάψω γκρίζα τα όμορφα φτερά σου, γιατί αν τα δουν οι φρουροί θα το πουν στην  βασίλισσα και κείνη θα διατάξει να  σε φυλακίσουν. Η μητέρα της της μίλησε ώρα πολλή για την κακιά βασίλισσα και για τους καταπιεστικούς νόμους που έβαζε.

-Μητέρα κρύψε με μέχρι να δυναμώσουν τα φτερά μου και θα βρω τρόπο να δραπετεύσω από δω και να ζητήσω βοήθεια.

-Όχι παιδί μου και άλλες πεταλούδες πριν από σένα το επιχείρησαν, αλλά ποτέ δεν μάθαμε τι απέγιναν σίγουρα τις βρήκαν οι φρουροί των συνόρων και τις σκότωσαν.

Η πεταλούδα μας κρύφτηκε για όσο χρειαζόταν, δεν κυκλοφορούσε την ημέρα, μόνο λίγο την νύχτα έβγαινε να δει τα κατατόπια και αυτό με μεγάλη προσοχή. Σε μία από αυτές τις νύχτες γνώρισε μία πυγολαμπίδα και έγιναν φίλες.

Από αυτή έμαθε πως κάπου στα σύνορα, όχι μακριά από το σπίτι της υπήρχε ένα αφύλακτο πέρασμα και πως από κει δραπέτευσαν πολλές πεταλούδες που τώρα ζούσαν ελεύθερες και ευτυχισμένες στην χώρα των πυγολαμπίδων.

-Εγώ δεν θέλω να ζήσω μακριά από τον τόπο μου, όταν ξέρω πως οι υπόλοιπες πεταλούδες θα υποφέρουν και ανάμεσα τους η  μητέρα μου και οι αδερφές μου.  Θα δραπετεύσω από δω μόνο και μόνο για να ζητήσω βοήθεια να διώξουμε την κακιά βασίλισσα και να γίνει η χώρα μου όπως ήταν τα παλιά τα χρόνια. Νομίζω πως σε δυο μέρες θα είμαι έτοιμη. Θα με βοηθήσεις; ρώτησε  η πεταλούδα την πυγολαμπίδα.

-Βασίσου επάνω μου, θα σου δείξω το πέρασμα και θα πηγαίνω μπροστά να φέγγω για να σου δείχνω το δρόμο.

Πράγματι μετά από δύο μέρες όταν βράδιασε αφού αποχαιρέτησε την μητέρα της και τις αδερφές της ξεκίνησαν. Μπροστά η πυγολαμπίδα και πιο πίσω η πεταλούδα κατάφεραν να περάσουν το πέρασμα και να απομακρυνθούν αρκετά.

Την επόμενη μέρα η πεταλούδα μας συνάντησε πολλές πεταλούδες «εξόριστες» και άρχισε να τους λέει πως έπρεπε να γυρίσουν πίσω στην χώρα τους για να διώξουν την κακιά βασίλισσα και να ζήσουν όλες χαρούμενες. Οι πυγολαμπίδες είπαν πως θα τις βοηθούσαν  δανείζοντάς τους τα φαναράκια τους για να μπουν την νύχτα στην πεταλουδοχώρα.

-Καλά όλα αυτά είπε μία από τις πεταλούδες άντε και μπήκαμε πάλι μέσα, πώς θα διώξουμε την βασίλισσα;

-Θα σας εξηγήσω… πριν όμως έχω να πάω κάπου, τους είπε και έφυγε. Η πεταλούδα μας κατευθύνθηκε προς την χώρα των μελισσών και ζήτησε την βοήθειά τους. Η βασίλισσα Νεφέλη αν φοβόταν κάτι, αυτό ήταν οι μέλισσες. Τα παλιά τα χρόνια οι μέλισσες πήγαιναν συχνά στην χώρα των πεταλούδων να μαζέψουν γύρη από τα πανέμορφα λουλούδια που υπήρχαν στην πεταλουδοχώρα, όμως όταν η βασίλισσα διέταξε να ξεριζωθούν όλα και να φυτευτούν εκείνα τα άοσμα κίτρινα λουλούδια δεν ξαναπήγαν προς τα εκεί.

Οι μέλισσες δέχτηκαν να βοηθήσουν τις πεταλούδες και μια νύχτα με βοηθό τα φαναράκια των πυγολαμπίδων μπήκαν στην πεταλουδοχώρα. Το πρωί οι μέλισσες έτρεψαν  σε φυγή την βασίλισσα. Από τότε κανένας δεν την ξαναείδε.

Αμέσως  έστεψαν άλλη βασίλισσα η οποία διακρινόταν για την σοφία της και εκείνη έδωσε διαταγή σε όλες τις πεταλούδες να διώξουν από τα φτερά τους το γκρίζο χρώμα και για να ευχαριστήσουν τις μέλισσες άρχισαν να φυτεύουν πολύχρωμα λουλούδια για να μπορούν να μαζεύουν όση γύρη ήθελαν.

               Μετά από όλα αυτά έκαναν ένα μεγάλο χορό που κρατάει ακόμα…

Αυτό το καδράκι με τις πεταλούδες είναι φωτιζόμενο  με φωτάκια leg, 

και το χάρισα σε μια πανέμορφη μικρούλα. 

Στάθηκε όμως και η αφορμή να γράψω τούτο το παραμύθι, 

γιατί κατά το συνήθειό μου κατασκευή χωρίς παραμύθι δεν γίνεται.

Καλή εβδομάδα!

Καλή ανάσταση

Φίλοι μου σας εύχομαι Καλή Ανάσταση!!

Με τις λαμπάδες που έφτιαξα για την οικογένεια, σας στέλνω τις πιο θερμές ευχές μου.
Να δούμε ανάσταση στις καρδιές μας, στα όνειρα μας, στα ιδανικά μας, στην Πατρίδα μας!
Να περάσετε όμορφα με τις οικογένειές σας.
Φιλιά!

Χάρτινες καρδιές

Οι χάρτινες καρδιές είναι πολλές

ανάβεις ένα σπίρτο και τις καις

και δεν γυρνάς ξανά σ' αυτές

(στίχοι αγαπημένου τραγουδιού)

Αλήθεια εσείς συναντήσατε ποτέ μια χάρτινη καρδιά που σας άφησε σημάδια...

Οι δικές μου είναι μεν χάρτινες και συγκεκριμένα από εφημερίδα,
αλλά είναι ακίνδυνες, δεν θα σε γελάσουν ποτέ.

Τόσο ακίνδυνες που ως και πεταλούδες  ξαποσταίνουν πάνω τους,  Άνοιξη γαρ!

Η Άνοιξη που έχει βάλει τα καλά της και μας τρελαίνει με τα αγριολούλουδα
που ξεφυτρώνουν παντού.

Τα καπελάκια των ξωτικών

«Γεια σου μικρούλα μου γιατί κλαις και είσαι λυπημένη; Και γιατί φώλιασες μέσα στην κουφάλα τούτου του δέντρου που οδηγεί στο σπίτι μου;».

«Συγνώμη» ψιθύρισε η μικρή Λένα και κοίταξε γύρω της να δει ποιος της μιλάει, αλλά δεν είδε κανέναν. «Ποιος μου μιλάει;» ρώτησε φοβισμένα.

«Ναι έχεις δίκιο, δεν με βλέπεις… περίμενε να βγάλω το καπέλο μου που με κάνει αόρατο.   Ουπς… τώρα με βλέπεις; Τούτο το καπελάκι το φοράμε εγώ και οι φίλοι μου, γινόμαστε αόρατοι και ερχόμαστε όποτε θέλουμε στον κόσμο σας".

                                                    

Η μικρή Λένα τρόμαξε καθώς είδε μπροστά της ένα μικρό ξωτικό να κάθεται σε μία γωνιά μέσα στην κουφάλα του δέντρου.

«Μην φοβάσαι» της είπε το μικρό ξωτικό, «εγώ θέλω να γίνουμε φίλοι και να σε βοηθήσω. Θέλω να είσαι χαρούμενη, όλα τα παιδιά θέλω να είναι χαρούμενα».

«Πώς να είμαι χαρούμενη, τα βλέπεις αυτά τα τρία παιδιά που έρχονται προς τα δω; Αυτά με κοροϊδεύουν γιατί έχω λίγο μεγάλα αυτιά, μου παίρνουν το κολατσιό μου στα διαλείμματα, με κτυπούν και με απειλούν πως αν τα πω όλα αυτά στους γονείς μου ή στους δασκάλους μου θα μου κάνουν χειρότερα. Μακάρι να μπορούσα και εγώ να φορέσω ένα καπέλο και να γίνω αόρατη. Θα περνούσα απαρατήρητη και θα έβρισκα την ησυχία μου. Ωχ πλησιάζουν… θα με δουν και τότε αλίμονο μου»

 

«Ένα τόσο όμορφο, έξυπνο και ευγενικό κοριτσάκι σαν εσένα είναι κρίμα να θέλει να φορέσει το καπέλο μου για να γίνει αόρατο. Έλα ησύχασε, της είπε το μικρό ξωτικό και ακολούθησέ με, ξέρω κάποιον που μπορεί να σε βοηθήσει» και με μιας τσούλησε σε μια τσουλήθρα στο βάθος του δέντρου και η μικρή Λένα από τον φόβο μην την βρουν οι διώκτες της το ακολούθησε και βρέθηκε σε ένα κόσμο παραμυθένιο.

Ένα καταπράσινο λιβάδι  απλωνόταν μπροστά της κεντημένο με πανέμορφα λουλούδια σε όλα τα χρώματα και με ποικίλες ευωδιές. Μικροσκοπικά σπιτάκια ήταν διάσπαρτα παντού και ένα πλήθος ξωτικών περιφερόταν ανάμεσά τους.

«Λένα καλωσόρισες στον κόσμο μου. Στον κόσμο των ξωτικών και μπορώ να σου πω πως εδώ εμείς περνάμε καλά, βοηθάμε ο ένας τον άλλο και δεν σκεφτόμαστε να κάνουμε κακό σε κανένα. Σου αρέσει;»

«Όμορφα είναι! Μπορώ να μείνω εδώ για πάντα;»

«Δεν νομίζω να θέλεις να μείνεις εδώ για πάντα, έχεις τους γονείς σου που σε αγαπούν και θα λυπηθούν πάρα πολύ αν σε χάσουν».

«Έχεις δίκιο, αλλά έτσι θα απαλλασσόμουν από τους τυράννους μου» είπε η μικρή Λένα.

«Έχω λύση… έλα μαζί μου» είπε το ξωτικό και οδήγησε την Λένα σε ένα σπιτάκι στην άκρη του λιβαδιού. Κτύπησαν την πόρτα και αμέσως παρουσιάστηκε μπροστά τους ένα ηλικιωμένο ξωτικό. Το μικρό ξωτικό του είπε το πρόβλημά της Λένας και του ζήτησαν την γνώμη του.

«Πρώτα πρώτα μικρή μου Λένα, της είπε,  πρέπει να μιλήσεις στους γονείς σου και εκείνοι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν, όσο για αυτούς τους τρεις θα τους αναλάβουμε εμείς. Τα καπελάκια που μας κάνουν αόρατους, τι τα έχουμε;».

                        

Η Λένα κάθισε πολλές ώρες μαζί τους, έπαιξε για πρώτη φορά ξένοιαστα ξωτικοπαιχνίδια και έφαγε μπόλικες ξωτικολιχουδιές. Όταν έφυγε το μικρό ξωτικό φόρεσε το καπελάκι που το έκανε αόρατο και την ακολούθησε. Θα έμενε μαζί της για όσο χρειαζόταν.

Η Λένα παίρνοντας θάρρος από το μικρό ξωτικό ομολόγησε στους γονείς της το δράμα που περνούσε και εκείνοι με την σειρά τους μίλησαν στους δασκάλους. Όλοι μαζί προσπάθησαν να συνετίσουν τους άτακτους μαθητές, οι οποίοι παρόλα αυτά στα κρυφά συνέχιζαν να κοροϊδεύουν την Λένα. Εκεί πλέον ανέλαβε δράση το μικρό ξωτικό.

Κάθε φορά που έλεγαν κάτι για τα αυτιά της Λένας το ξωτικό, έτσι αόρατο που ήταν, τους τραβούσε τα δικά τους αυτιά λες και ήθελε να τους τα ξεριζώσει. Πονούσαν και δεν ήξεραν από πού τους ήρθε. Κάθε φορά που της έπαιρναν το κολατσιό της, το ξωτικό τους έριχνε μπόλικο πιπέρι που τους έκαιγε την γλώσσα και κάθε φορά που πήγαιναν να την κτυπήσουν το ξωτικό τους έβαζε τρικλοποδιά και έπεφταν κάτω. Η Λένα, αλλά και τα άλλα παιδιά βλέποντας όλα αυτά γελούσαν με την ψυχή τους.

Οι άτακτοι μαθητές όταν είδαν πως είχαν γίνει ο περίγελος του σχολείου κατάλαβαν το λάθος τους και άφησαν ήσυχη την μικρή Λένα η οποία έζησε χαρούμενη και ευτυχισμένη δίπλα στους γονείς της και στους φίλους της τα ξωτικά. 
Από τότε πηγαίνει  αρκετά συχνά στον κόσμο των ξωτικών και παίζει μαζί τους, αλλά και εκείνα έρχονται στον κόσμο μας, φορώντας τα καπελάκια που τα κάνουν αόρατα.

Τα καπελάκια μου βέβαια που είναι καρφίτσες για το πέτο κάθε άλλο παρά απαρατήρητα πέρασαν, αφού άρεσαν στους περισσότερους από εσάς όταν τα είδατε στον διαγωνισμό "Άλλαξέ το" που διοργάνωσε η Αριστέα.
Αριστέα μου ένα από τα καπελάκια μου είναι δικό σου και σε ευχαριστώ για την φιλοξενία και για την τύχη που είχα στην κλήρωση.

Υ.Γ. Το παραμυθάκι είναι αφιερωμένο στην Pippi που φαντάστηκε τα καπελάκια να τα φορούν θηλυκά ξωτικά (έτσι έγραψε στο σχόλιο που άφησε κατά την βαθμολογία). Κάπως έτσι τα είχα φανταστεί και εγώ. Επίσης σε όλους εσάς, που σας άρεσαν τόσο!
Καθώς και στον Ηλία και την Μαριλένα, τα δύο εγγονάκια μου.
Να περνάτε καλά και να θυμάστε αν θέλετε να περάσετε απαρατήρητοι δεν έχετε παρά να φορέσετε ένα από τα καπελάκια των ξωτικών.
Φιλιά!