Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Ένας χαρταετός




Δεκάδες χαρταετοί πετούσαν στον καταγάλανο ουρανό. Χοροπηδούσαν, γελούσαν, έκαναν τρελές τούμπες και χαίρονταν με τα γέλια των παιδιών που κρατούσαν τον σπάγκο τους. "Άσε καλούμπα" φώναζαν στα παιδιά, να πάμε ψηλά!!!

Μόνο ένας χαρταετός δεν συμμετείχε σε τούτο το γλέντι. Καθόταν εκεί, πιο ψηλά από τους άλλους και καμάρωνε τα χρώματά του και το μέγεθός του, η αλήθεια είναι πως ήταν ο πιο μεγάλος. Οι άλλοι χαρταετοί του φώναζαν να παίξει μαζί τους, αλλά εκείνος έλεγε από μέσα του "σιγά μην παίξω με εσάς τους παρακατιανούς".

Εσύ χάνεις του έλεγαν οι άλλοι. Σήμερα είναι η ημέρα μας, πρέπει να χαίρεσαι την ελευθερία του πετάγματος, γιατί αύριο τα παιδιά θα γυρίσουν  πάλι στα διαβάσματά τους και θα μας κλείσουν σε κάποια αποθήκη και θα περιμένουμε έναν ολόκληρο χρόνο να ξαναπετάξουμε.
Εκείνος δεν άκουγε, ζούσε στον κόσμο του, ένιωθε ανώτερος. Σιγά μην κάνω τις τρέλες που κάνετε εσείς σκεφτόταν. Εγώ δεν θέλω να χαλάσω την φορεσιά μου!

Μετά το μεσημέρι  ο αέρας δυνάμωσε και τα πρώτα γκρίζα σύννεφα φάνηκαν στον ουρανό.
-Αδέλφια μάλλον θα βρέξει, φώναξε ένας χαρταετός.
-Ευτυχώς τα παιδιά το κατάλαβαν και άρχισαν να μαζεύουν τον σπάγκο μας, είπε ένας άλλος.
Σιγά σιγά όλοι οι χαρταετοί άρχισαν να κατεβαίνουν.
Μόνο ο μοναχικός χαρταετός αντιστεκόταν και δεν κατέβαινε, όσο και αν το παιδάκι προσπαθούσε να μαζέψει τον σπάγκο του.
-Τι κάνεις; του φώναζαν οι άλλοι, σε λίγο θα βρέξει και θα καταστραφείς... κατέβα...
-Η δική μου η φορεσιά είναι αδιάβροχη τους απαντούσε, δεν είμαι σαν και εσάς, εγώ δεν φοβάμαι τίποτα.

Όσο και να προσπαθούσε το παιδί να τον κατεβάσει δεν μπορούσε. Εκείνος αντιστεκόταν, ώσπου ένας δυνατός αέρας του έκοψε τον σπάγκο και άρχισε να παρασύρεται μακριά.
Στην αρχή το διασκέδαζε.
Καλύτερα έτσι σκεφτόταν τώρα θα δω  καινούργια πράγματα. Πέρασε πάνω από την μεγάλη πόλη και άρχισε να πηγαίνει προς την εξοχή.
Οι πρώτες σταγόνες της βροχής τον πέτυχαν όταν περνούσε πάνω από ένα ποτάμι. Δεν έδωσε σημασία, αλλά όταν η βροχή δυνάμωσε άρχισε να φοβάται. Ο αέρας είχε δυναμώσει και άλλο. Ο χαρταετός άρχισε να χάνει ύψος, γιατί η ουρά του είχε βαρύνει από την βροχή.

Τελικά έπεσε πάνω σε ένα δέντρο και η φορεσιά του σκίστηκε. Ένα άλλο φύσημα του αέρα τον ελευθέρωσε από το δέντρο και τον έριξε μέσα στα λασπόνερα στην αυλή ενός αγροτόσπιτου.
Έμεινε όλη την νύκτα εκεί να κλαίει για το χάλι του.
Το πρωί τον βρήκε ένα οκτάχρονο κοριτσάκι και φώναξε στον αδερφό της που ήταν λίγο μεγαλύτερος.
-Τι θέλαμε χθες και η μαμά δεν μπορούσε να μας το φτιάξει, γιατί δεν θυμόταν πως μας τον έφτιαχνε ο μπαμπάς πριν πάει στον ουρανό;
-Έναν χαρταετό, απάντησε το αγόρι.
-Νάτος, ο μπαμπάς μας τον έστειλε, από εκεί ψηλά.
-Μα αυτός είναι κατεστραμμένος.
Άκουσε τα λόγια τους η μαμά τους και πλησίασε να δει τι είχαν βρει τα παιδιά.
-Ο σκελετός του είναι γερός, θα τον ξαναφτιάξουμε. Κάπου έχω μια εφημερίδα, θα φτιάξω και αλευρόκολλα και σε λίγη ώρα θα είναι έτοιμος.



Στο άκουσμα όλων αυτών ο χαρταετός ανατρίχιασε.
-Για ποιον με περάσατε, εγώ δεν θέλω μια τέτοια φορεσιά...άκου εφημερίδα...όσοι με δουν θα με κοροϊδεύουν.
Η εφημερίδα κολλήθηκε πάνω στο σκελετό του χαρταετού και τα παιδιά ενθουσιάστηκαν.
-Μαμά έφερα μερικά λουλούδια από την αμυγδαλιά μας να τα κολλήσουμε γύρω γύρω σαν στεφάνι, είπε το κοριτσάκι.
-Να πάρε και αυτούς τους δυο πανσέδες και βάλτους για μάτια και αυτό το μακρόστενο φυλλαράκι για μύτη, είπε το αγόρι.
-Πάω να φέρω και λίγες κατακόκκινες ανεμώνες για στόμα.
Σε λίγο όλα ήταν έτοιμα!
-Πρέπει να του φτιάξουμε και ουρά, είπε η μαμά τους, πάω να φέρω μερικά χρωματιστά κουρελάκια.
-Κουρελάκια; που ξέπεσα φώναζε ο χαρταετός. Δεν πρόκειται να πετάξω εγώ με αυτά τα χάλια.
Τα παιδιά κάθισαν και καμάρωσαν λίγο τον χαρταετό τους και μετά πήγαν να τον πετάξουν ψηλά.
Ο χαρταετός όμως δεν έλεγε να πετάξει. Αντιστεκόταν. Ντρεπόταν για την φορεσιά του.
Πρώτη προσπάθεια, δεύτερη προσπάθεια και τα παιδιά σκέφτηκαν πως κάτι δεν είχαν φτιάξει σωστά.
-Ας κάνουμε άλλη μία προσπάθεια είπε η μητέρα και τότε ένα αεράκι σήκωσε ψηλά τον χαρταετό.
Τα παιδιά ζητωκραύγαζαν χαρούμενα, ενώ ο χαρταετός σκεφτόταν πως ευτυχώς που δεν ήταν άλλοι χαρταετοί εκεί γύρω να δουν το χάλι του.

Όπως στεκόταν εκεί ψηλά, πέρασαν πέντε έξι σπουργίτια δίπλα του και τα άκουσε να λένε πως δεν είχαν δει πιο ωραίο χαρταετό.
-Ορίστε μας ειρωνεύονται και τα σπουργίτια τώρα, σκέφτηκε.
Μετά από λίγο ένα περιστέρι του είπε πως δεν είχε ξαναδεί ωραιότερα μάτια.
-Λες να είναι αλήθεια, σκέφτηκε ο χαρταετός, να είμαι πράγματι ωραίος και να μην με ειρωνεύονται;
Όταν μάλιστα μετά από λίγο ένας κοκκινολαίμης του είπε πως είχε το ωραιότερο χαμόγελο κατάλαβε πως ήταν πραγματικά ωραίος και άρχισε να χαίρεται το πέταγμά του και να κουνάει την ουρά του χαιρετώντας τα παιδιά που έπαιζαν χαρούμενα μαζί του.
-Τελικά είχαν δίκιο χθες οι χαρταετοί που μου έλεγαν να παίξω μαζί τους και να χαρώ το πέταγμα, σκέφτηκε ο χαρταετός, σήμερα καταλαβαίνω πως η ευτυχία είναι στα απλά πράγματα και όλο χαρά έκανε βόλτες δεξιά και αριστερά πάνω και κάτω.


Λόγω των ημερών αναρτώ ένα παραμύθι που είχα αναρτήσει και παλαιότερα.
Καλές αποκριές καλή Καθαρή Δευτέρα!

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Μια ξεχωριστή ρεμπέτικη βραδιά

Μέσα σε αυτό το κτίριο το Art Base στις Βρυξέλλες Έλληνες και Βέλγοι  αλλά
και άλλων εθνικοτήτων (στην παρέα μας εμείς είχαμε και δυο Ιταλιδούλες)
περάσαμε  μια πολύ όμορφη βραδιά ακούγοντας ρεμπέτικα τραγούδια
από το συγκρότημα "Kosmokrators" συνοδεία ρακής, ρακόμελου και κρασιού.



Οι "Kosmokrators" είναι άξιοι πρεσβευτές του ρεμπέτικου τραγουδιού στο Ευρωπαϊκό
κοινό. Το συγκρότημα απαρτίζετε από δύο Ολλανδούς  και ένα Βέλγο και συνεργάζονται
και με Έλληνες καλλιτέχνες.
Χαρακτηριστικό της ομάδας είναι η διασκευή ρεμπέτικων τραγουδιών σε ξένες γλώσσες
όπως Αγγλικά, Γαλλικά, Ολλανδικά και φυσικά στα Ελληνικά χωρίς αλλοίωση
των ρυθμικών γραμμών του είδους.


Η βραδιά κύλησε πολύ όμορφα οι " Kosmokrators" κάποια στιγμή έδωσαν την σκυτάλη
σε μια ελληνική κομπανία ώσπου γίναμε όλοι μια παρέα, τραγουδήσαμε και χορέψαμε...
Έκπληξη για μένα ήταν ότι η βραδιά ήταν αφιερωμένη στην συγκέντρωση χρημάτων για την κοινωνική κουζίνα "Ο άλλος άνθρωπος" εδώ στην Ελλάδα. Ελπίζω να μαζεύτηκαν αρκετά
χρήματα για αυτό το φιλανθρωπικό  σκοπό.


Είχα τραβήξει και βιντεάκια αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τα ανεβάσω
γιατί ήταν μεγάλα.
Να περνάτε καλά!
Φιλιά!







Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Ταξιδεύοντας από το Α έως το Ω

Αναχώρηση από το Αεροδρόμιο με προορισμό


το Βέλγιο και συγκεκριμένα  την πρωτεύουσα του τις Βρυξέλλες


που ανάμεσα σε όλα τα ωραία έχουν και υπέροχες Βάφλες που τις τίμησα δεόντως
με παγωτάκι.


 Δεν άφησα παραπονεμένη και την Γάνδη (Gent). Ήταν ο επόμενος προορισμός.


Εδώ μία από τις πανέμορφες Γέφυρες και τα κανάλια της.


Το Δημαρχείο των Βρυξελλών! Ένα επιβλητικό κτίριο στην πλατεία "Γκραν-Πλας"
το οποίο κατασκευάστηκε μεταξύ του 1402 και 1455. Ο πύργος του είναι  ύψους 97 m. 
γοτθικού ρυθμού.


Εκκλησίες  τεράστιες παντού, όπως ο καθεδρικός ναός των Βρυξελλών(αριστερά)
αφιερωμένος στον Άγιο Μιχαήλ και την Αγία Γουδούλη,  και 
ο καθεδρικός ναός της Γάνδης(δεξιά)  αφιερωμένος στον St. Bavo. Γοτθικού ρυθμού
και οι δύο.

 

Στο Ζ θα σας δείξω Ζαχαροπλαστεία με απίθανους γλυκούς πειρασμούς


ή μήπως να βάλω αυτό το Ζευγάρι των πανέμορφων κύκνων.


Πέτυχα και μια Ηλιόλουστη ημέρα στις Βρυξέλλες πράγμα λίγο σπάνιο 
για αυτή την εποχή.


Η εξωτερική Θύρα των ανακτόρων. Βαριά σιδερένια κατασκευή σε μαύρους 
και χρυσούς τόνους. Καλογυαλισμένη! 



Ιππότης ή μάλλον τα "κουστουμάκια" του (πανοπλίες από τα εκθέματα στο κάστρο 
της Γάνδης).



Το Kάστρο της Γάνδης το "Χραφενστέην" κτίστηκε το 1180 από τον Φίλιππα της Ασλατίας
και αρχικά χρησιμοποιήθηκε σαν έδρα του διοικητή της Φλαμανδίας μέχρι τον 14ο αιώνα
και μετά σαν δικαστήριο και φυλακή. Για του λόγου το αληθές μέσα έχει μία γκιλοτίνα 
και λοιπά "αξεσουάρ" βασανιστηρίων μπρρρρρρρ ανατρίχιασα!





Μετά τα μακάβρια ας ηρεμήσουμε κοντά στη Λιμνούλα στο πάρκο Leopold



και μετά θα πάμε στο Μουσείο Μουσικών Οργάνων. Ένα σιδερένιο πολυόροφο 
κτίριο που φιλοξενεί 8.000 χιλιάδες περίπου παλιά μουσικά όργανα από πολλές χώρες. 
Φανταστικά είναι τα δεκάδες πιάνα με τις όμορφες παραστάσεις στα καπάκια τους. 
Όταν στέκεσαι μπροστά από κάθε όργανο ακούς με ακουστικά τους ήχους
που παράγει.


Τώρα πάμε να δούμε  τον "Νεανίσκο που κατουράει" το "Manneken Pis"
ένα μπρούτζινο αγαλματάκι ύψους μόλις 64 εκ. Για τούτο το αγαλματάκι υπάρχουν
διάφοροι λαϊκοί μύθοι. Ένας από αυτούς αναφέρει ότι το αγόρι  είδε κατά την διάρκεια 
μιας πολιορκίας  ότι κάποιοι επιχειρούσαν να ανατινάξουν τα τείχη της πόλης.
Το αγόρι κατούρησε το φιτίλι με αποτέλεσμα να το σβήσει και να αποτρέψει την ανατίναξη. 
Κατά καιρούς το ντύνουν με διάφορες φορεσιές και υπάρχει ειδικό μουσείο με αυτές, 
ως και φουστανέλα έχει φορέσει.


Ξίφη σας έχω για το Ξ που υπάρχουν διάφορα μέσα στις προθήκες του κάστρου
της Γάνδης. Απαραίτητο "αξεσουάρ" των ιπποτών. 


Και στο Ο σας έχω τα Οικόσημα μέσα στην αίθουσα της στρογγυλής τραπέζης,
εδώ όπου συνεδρίαζαν οι ιππότες όλης της περιοχής.


Το Παλάτι Palais Royal de Bruxelles δεν χρησιμοποιείται ως βασιλική κατοικία,
αλλά ως γραφεία του βασιλιά και της φρουράς του καθώς και ως χώρος υποδοχής 
ξένων αρχηγών. (Εκεί με υποδέχτηκε ο Φίλιππος και μένα χαχα!)


Ένα Ρολογάκι Ρόλεξ δεν μπορεί θα το πάρετε, γι' αυτό ρίξε μια ματιά στην βιτρίνα,
ακόμα χριστουγεννιάτικη ήταν στολισμένη.



Σημαίες-λάβαρα έχω για το Σ που ανέμιζαν στις επάλξεις στο κάστρο της Γάνδης,


αλλά να μην σας δείξω και τα υπέροχα Σοκολατάκια σε σχήμα βιολιού που
αγόρασα από το μουσείο μουσικών οργάνων


ή αυτά που φιγουράρουν στα μαγαζιά της πόλης. Πειρασμός!!!


Να και μια Τοιχογραφία για το Τ μέσα από τον σιδηροδρομικό σταθμό των Βρυξελλών.


ή μήπως να σας δείξω ένα γκράφιτι με τον ήρωα της σειράς κόμικς τον
Βέλγο δημοσιογράφο Τεν Τεν . Άντε και τα δυο (όλο διλήμματα είμαι χιχι!).


Ύδωρ ξεπηδά μέσα από ένα συντριβάνι στο πάρκο Parc du Cinquantenaire.


Στο πάρκο αυτό φιλοξενούνται κτίρια σε σχήμα ύψιλον (U) ανάμεσα τους και
η θριαμβευτική αψίδα που εγκαινιάστηκε το 1905 και συμβολίζει την είσοδο
του Βελγίου στην βιομηχανική εποχή.


Ένας υπέροχος Φανοστάτης πάνω σε μία από τις πολλές γέφυρες της Γάνδης.
Απεικονίζει ένα Άγγελο με το σπαθί στο χέρι.


Στο Χ θα σας δείξω ένα Χρυσοποίκιλτο  κτίριο στην Πλατεία "Γκραν-Πλας".



και στο Ψ τα Ψαροπούλια στη λιμνούλα του πάρκου Leopold.


Τώρα ήρθε η   ώρα να τελειώσω την ταξιδιάρικη ΑΒ,  την   Ώρα δείχνουν  άλλωστε
και τα ρολόγια του οίκου Cartier.


  Πριν σας αφήσω όμως θα σας δείξω και τούτο το άγαλμα που λένε πως αν αγγίξεις
το χέρι του κάποια στιγμή θα ξαναεπισκεφτείς το Βέλγιο. Το άγγιξα!


Αφορμή για να σας δείξω όλες αυτές τις φωτογραφίες από το Βέλγιο που
ομολογουμένως ξέφυγα λίγο και σας έδειξα περισσότερες από 24 που είναι
ο κανονισμός, ήταν το φωτογραφικό δρώμενο που διοργανώνει το Δελφινάκι
στο ανανεωμένο του blog και φυσικά το πρόσφατο ταξίδι μου εκεί.
Δελφινάκι ελπίζω να μου συγχωρέσεις αυτή την μικρή αταξία.



Να περνάτε καλά!
Φιλάκια!

Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Ο ρόλος μου ως Άγιος Βασίλης

Ο Άγιος Βασίλης μου ανέθεσε να μπω για λίγο στη θέση  του και να φτιάξω  ένα δώρο
 για μια αγαπημένη blogger.
Έτσι και εγώ ετοίμασα το δεματάκι μου και το έστειλα στην αγαπημένη μου Μαριάννα,
που ήταν το μυστικό μου ταίρι στην ανταλλαγή δώρων, που διοργανώνει κάθε χρόνο
η γλυκιά μας Μαριλένα.




Το δωράκι που ετοίμασα ήταν ένα χριστουγεννιάτικο καπέλο με ένα μεγάλο
αλεξανδρινό λουλούδι στο πλάι φτιαγμένο από σατέν κορδέλα,
πασπαλισμένο με μπόλικες ευχές.




Και ένα βαζάκι πασπαλισμένο με αλάτι και γκλίτερ για να χαρίζει
ζεστασιά στο σπιτικό της όταν ανάβει το κεράκι που έχει μέσα.


Δεν έλειψε η καρτούλα με τις ευχές μου και λίγες καραμελίτσες.




Πριν από λίγες ημέρες σας έδειξα εδώ τι μου έστειλε και μένα ο Άγιος Βασίλης μου
βλ. Ρούλα.

Φίλοι μου σας εύχομαι το 2018 να είναι μια καλή χρονιά για όλους μας.
Φιλάκια!

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Καλή χρονιά

Αγαπημένοι φίλες και φίλοι τούτου του blog,  σε σας που με συντροφεύετε 

και περνάτε και από τούτη τη γωνιά, εύχομαι το 2018 να είναι μια χρονιά χαρούμενη, 

δημιουργική, με όνειρα που θα πραγματοποιηθούν 

και γεμάτη όμορφες και ξεχωριστές στιγμές.

Να φέρει στη  ζωή σας ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον 

και η φλόγα της αγάπης να ζεσταίνει την 

καρδιά σας. 


Η βασιλόπιτα μου

Καλή χρονιά!
Φιλάκια πολλά!

Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017