Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Πεταλούδες


Πεταλούδες φτιάχτηκαν από χαρτί και καμένη κόλλα

Έβαλαν τα μπρονζέ τα χρώματα τους



Τέντωσαν κεραίες και φτερά να ξεμουδιάσουν

Ανέπνευσαν καθαρό αέρα

Λούστηκαν τις ακτίνες του ήλιου πάνω σε γρασίδι δροσερό και



Όλες μαζί πέταξαν για ένα σπίτι φιλικό, σκαρφάλωσαν  σε ένα τοίχο

Υψηλά πάνω από το τζάκι και  στάθηκαν εκεί. 

Δίχως ντροπή άρχισαν να ποζάρουν! Τους άρεσε όλο αυτό και




Έμειναν  εκεί για πάντα όλες μαζί κάνοντας  το σπίτι να μοιάζει

Σαν μια ανοιξιάτικη αυγή!


 Εδώ σας είχα δείξει πως γίνονται.

Καλό μήνα σας εύχομαι και μην ξεχνάτε:
Ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει
Καλοκαίρι θα μυρίσει!
Φιλιά!



Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

1ο δρώμενο φωτογραφίζειν

Το 1ο δρώμενο φωτογραφίζειν είχε ως θέμα τις "γέφυρες".
Η δική μου συμμετοχή στο δρώμενο ήταν αυτή.  Η λήψη χάλια δεν το συζητώ,
αλλά μερικές φορές είναι η διάθεση της στιγμής τέτοια όταν
τραβάς μια φωτογραφία, που θέλεις να αποτυπωθεί.


Τραβήχτηκε μια νύχτα του Γενάρη καθ' οδόν από Αθήνα προς Πύργο μέσω Τρίπολης, 
λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Η θερμοκρασία λίγο πάνω από το μηδέν με χιόνια δεξιά και αριστερά του δρόμου.
Από πάνω μας ξαστεριά και μια πανσέληνος υπέροχη. 
Πλησιάζουμε την γέφυρα Τσακώνας, βγάζω το κινητό και τραβώ αυτή την φωτογραφία
ενώ το αυτοκίνητο έτρεχε με αρκετή ταχύτητα, εννοείται πως δεν οδηγούσα εγώ, γιατί
δεν ξέρω να οδηγώ καρντιά μου κλαψ...κλαψ...
Στο ράδιο έπαιζε Γλυκερία το "Μέχρι να βρούμε ουρανό" και αυτόν τον τίτλο έδωσα και 
εγώ στην φωτογραφία μου, γιατί  αυτό σήμαινε εκείνη την στιγμή για μένα αυτή η φωτογραφία
Μια γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης.


Η γέφυρα Τσακώνας βρίσκεται στον νέο αυτοκινητόδρομο Κορίνθου- Τριπόλεως-Καλαμάτας, 
στα σύνορα Αρκαδίας και Μεσσηνίας.
Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη γέφυρα στην Ελλάδα από πλευράς ανοίγματος μετά την γέφυρα
Ρίου- Αντίρριου. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

(φωτογραφία από το internet)





Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Το πατρικό σπίτι


Ένα ψιλόβροχο άρχισε να πέφτει και η  Καίτη καθισμένη μέσα στο αυτοκίνητό της κοίταζε το πατρικό της σπίτι εκεί στην εσχατιά του χωριού, με δάκρυα στα μάτια. Δέκα χρόνια πέρασαν από εκείνη την ημέρα που αντί να πάει να δώσει το τελευταίο διαγώνισμα για να πάρει το απολυτήριο λυκείου, όπως είχε πει στην μάνα της, έφυγε με τον Τάκη. Τον Τάκη που με ένα δαχτυλίδι που της έβαλε στο χέρι, της έταξε γάμο και μια λαμπρή καριέρα στο τραγούδι, γιατί είχε φωνή αηδονιού η Καιτούλα, όλοι το έλεγαν στο χωριό, καθώς δεν έχανε ευκαιρία να τραγουδά σε κάθε κοινωνική εκδήλωση του σχολείου της, αλλά και του χωριού της.
Ο  Τάκης την άκουσε να τραγουδά στο πανηγύρι του χωριού και στην εβδομάδα που έμεινε εκεί ως φιλοξενούμενος ενός φίλου του,  δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Ένα τόσο  όμορφο κορίτσι και με ωραία φωνή σίγουρα θα έφερνε κόσμο στο μπουζουξίδικο που είχε στην Αθήνα.
Η μάνα της που δεν είδε με καλό μάτι τον Τάκη της έλεγε να μην τον ακολουθήσει, να μείνει κοντά της, να τελειώσει το σχολείο και να βρει μια δουλειά στην κοντινή τους πόλη. 
Η Καίτη δεν την άκουσε και έφυγε με τον Τάκη, που στην αρχή ήταν όλο γλύκες. Την έκανε πρώτο όνομα στο μαγαζί, αλλά στο χρόνο επάνω όχι μόνο δεν της έβαλε στεφάνι, αλλά της έλεγε να κάνει παρέα και στους πελάτες, γιατί οι δουλειές στο μαγαζί δεν πήγαιναν καλά και άλλα τέτοια. Η Καίτη κάθε βράδυ έλεγε στην αρχή μερικά τραγούδια και μετά  παρέα με τους πελάτες να τα πίνει ως το πρωί, ενώ ο Τάκης πίσω από την πλάτη της να κάνει τα γλυκά μάτια σε κάθε καινούργιο του απόκτημα. Δεν αναγνώριζε πια τον εαυτό της. Πολλές φορές είχε αποφασίσει να ξεφύγει, αλλά πάντα ο Τάκης με γλυκόλογα κατάφερνε να την τουμπάρει. Ώσπου χθες τον είδε με τα ίδια της τα μάτια να είναι γονατιστός μπροστά στην Ρίτα, το καινούργιο του απόκτημα, να της προσφέρει δαχτυλίδι και να της τάζει γάμο, όπως ακριβώς είχε κάνει και σε κείνη πριν από δέκα χρόνια.
Με μιας της έφυγε η θολούρα από το ποτό και από μπροστά της πέρασε σαν κινηματογραφική ταινία η ζωή της αυτά τα δέκα χρόνια.  Πως άφησε αλήθεια και πέρασαν δέκα ολόκληρα χρόνια μέσα στην βρωμιά της νύχτας. Η εικόνα του πατρικού της και η μάνα της που όλα αυτά τα χρόνια είχε απαρνηθεί ήρθαν στο νου της. Αμέσως έτρεξε στο σπίτι έριξε λίγα πράγματα σε μια βαλίτσα, μπήκε στο αυτοκίνητό της, το μόνο της απόκτημα όλα αυτά τα χρόνια και έφυγε για το χωριό της σαν κυνηγημένη. Πόσο δίκιο είχες γλυκιά μου μανούλα που με παρακαλούσες να μην ακολουθήσω τον Τάκη, σκεφτόταν. Και  να  την τώρα μπροστά στο πατρικό της να σκέφτεται τα λάθη της. 
Με μια αποφασιστική κίνηση έβαλε μπρος την μηχανή του αυτοκινήτου βγήκε από το δρόμο και μπήκε στην αυλή του σπιτιού. Η πόρτα του σπιτιού άνοιξε και πρόβαλε η μάνα! «Έλα γρήγορα μέσα παιδί μου, θα γίνεις μούσκεμα». Έτρεξε και χώθηκε στην αγκαλιά της μάνας, την ώρα που τα δάκρυά της ενώνονταν με εκείνα της βροχής. Σφιχταγκαλιασμένες μπήκαν μέσα και κάθισαν στο καναπεδάκι δίπλα στο αναμμένο τζάκι. Η μάνα άρχισε να χαϊδεύει τα μαλλιά της Καίτης ενώ ένα νανούρισμα μουρμούριζαν τα χείλη της σαν εκείνα που της έλεγε όταν ήταν μικρή για να διώχνει τους εφιάλτες από τον χαμό του πατέρα της. Κάθε νανούρισμα της μάνας βάλσαμο στην ψυχή της και τα χάδια της σαν γομολάστιχα έσβηναν τα τεράστια λάθη μιας ολόκληρης δεκαετίας.

Η υπέροχη φωτογραφία του κειμένου  ανήκει στην  Ελένη από το blog Καρυδότσουφλο,  η οποία μας προσκάλεσε να δούμε την φωτογραφία και μετά μας ρώτησε: "Εσείς, θα μου πείτε μια ιστορία;" 
 Η φωτογραφία της μου άρεσε πάρα πολύ, η πρόσκληση το ίδιο και έτσι έγραψα τούτη την ιστορία.

Φιλιά!

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Μικροκατασκευές

Μερικά μικροπράγματα που έχουν επάνω τους την δική σου τσαχπινιά
χαρίζοντας τα σε βγάζουν από την δύσκολη θέση να μην πας με
"άδεια" τα χέρια σε μια επίσκεψη για καφέ.
Όπως αυτά τα σαπουνάκια παραδείγματος χάριν,

decoupage σε σαπουνάκια

ή αυτά τα κεράκια

decoupage σε κεράκια
ή  γλαστράκια


Μικροπράγματα που χαρίζουν χαμόγελα στους παραλήπτες.
Μερικά χαρίστηκαν σε διαδικτυακές φίλες, που και αυτές με την σειρά τους
μου στέλνουν δικές τους δημιουργίες, όπως η γλυκιά Νικόλ που μου έστειλε
ένα υπέροχο πήλινο γούρι-κουκουβάγια, δύο χειροποίητα σαπουνάκια και
υπέροχα γλυκάκια!
Νικόλ μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ, να είσαι καλά και πάντα δημιουργική!


Να είστε όλοι καλά!
Φιλάκια!

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Παράταση

Από καλά πληροφορημένες πηγές η κυβέρνηση σκέφτεται
να δώσει παράταση στο ξεστόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου
προκειμένου τα λαμπάκια του να συμβάλουν στην μείωση των
πολικών θερμοκρασιών που επικρατούν στα σπίτια μας


Φιλιά!!!

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Γουράκια

Το 2017 μας κτύπησε την πόρτα, ανοίξτε του..
Ε, μην το κοιτάτε καχύποπτα. Χαμογελάστε του!


Είναι μόλις τριών ημερών μην περιμένεις να διορθώσει τα στραβά 
και τα ανάποδα του 2016 ως δια μαγείας.



Για να αρχίσει να μας δίνει πράγματα, πρέπει να αλλάξουμε και εμείς και
 το μόνο που μπορεί να μας δώσει για αρχή είναι αγάπη.


Η αγάπη θα μας κάνει να ακούμε τα παιδιά μας, να γινόμαστε οι ρίζες τους,
αλλά να τους δίνουμε και φτερά για να πετάξουν προς τα όνειρά τους.


Η αγάπη θα μας κάνει να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας
και αν βρούμε την ανθρωπιά μας θα μπορέσουμε να συμπονέσουμε 
τον συνάνθρωπό μας και να τον συνδράμουμε στην ανάγκη του.


Μπορεί να μας δώσει και από κείνη την αγάπη που σε ανεβάζει
στον έβδομο ουρανό, εκείνη που σε κάνει να μετράς τα αστέρια
μήπως και ανακαλύψεις κάποιο καινούργια για να δώσεις το όνομά του/της.




Ε μια και έφτιαξα μερικά γουράκια την τελευταία στιγμή
είπα να σας τα δείξω μην μείνουν παραπονεμένα.

Καλή χρονιά!




Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Καλή χρονιά!

Καλή χρονιά με αγάπη, υγεία, αισιοδοξία και ευημερία για όλους!


Μου έτυχε και το φλουρί, τι άλλο θέλω!


Φιλιά πολλά!