Σάββατο, 10 Μαρτίου 2018

Παιχνίδια της μοίρας



Η γυναίκα όπως κάθε απόγευμα ξεκίνησε την μοναχική της βόλτα, δίπλα στην ακροθαλασσιά. Έφτασε στην ξύλινη αποβάθρα, εκεί που έδεναν οι ψαράδες τις ψαρόβαρκες και κάθισε. Ήταν κάτι που έκανε κάθε μέρα, κάτι σαν ιεροτελεστία. Τα χέρια της αναζήτησαν την  καρδιά που ήταν χαραγμένη στον πρώτο  πάσσαλο. Αν και το ξύλο το είχε φάει η αλμύρα, τα δύο αρχικά Ν & Κ μετά από τριάντα χρόνια φαινόντουσαν ακόμη. Μόνο που τώρα μια ρωγμή στο ξύλο χώριζε τα δύο γράμματα στη μέση.  Για άλλη μια φορά τα μάτια της βούρκωσαν. Σηκώθηκε και συνέχισε την βόλτα της…
Το αγόρι ήταν εκεί και την είδε…
Ο άνδρας σταμάτησε το αυτοκίνητο δίπλα στην ξύλινη αποβάθρα και βγήκε έξω. Απέναντι φαινόταν το χωριό του ξαπλωμένο δίπλα στην ήρεμη λιμνοθάλασσα σε αντίθεση με την καρδιά του που παλλόταν φουρτουνιασμένη, καθώς οι αναμνήσεις ήρθαν να τον στοιχειώσουν για άλλη μία φορά. 
Μόλις είχε τελειώσει την στρατιωτική του θητεία και οι δικοί του πήραν την απόφαση προκειμένου να γλυτώσουν την περιουσία τους από τον πλειστηριασμό των τοκογλύφων, να τον στείλουν μετανάστη στην Αμερική. Τον έφεραν προ τετελεσμένων γεγονότων και έτσι βρέθηκε να πλένει στοίβες πιάτα στο εστιατόριο του θείου του δώδεκα ώρες το εικοσιτετράωρο. Έτσι άρχισαν οι χειμώνες της μοναξιάς του. Ξεχρεώθηκε η περιουσία, αλλά μετά έπρεπε να ετοιμάσει προίκα για τις τέσσερις αδερφές του. Και τα χρόνια πέρασαν και η προσωπική του ζωή έμεινε στο περιθώριο.
 Κάθισε δίπλα στον πρώτο πάσσαλο και τον ψηλάφισε. Τα χέρια του άγγιξαν την καρδιά. Ήταν ακόμα εκεί, εκεί που την χάραξε μαζί με την Κατερίνα μια βραδιά πριν από τριάντα χρόνια ανταλλάσσοντας όρκους αγάπης. Η Κατερίνα που κάτω από την πίεση των δικών της παντρεύτηκε με προξενιό, κάπου εκεί που ο ίδιος ετοίμαζε προίκες για τις αδερφές του. Και κάπως έτσι άρχισαν οι χειμώνες της δικής της απελπισίας, αλλά και της δική του, αφού δεν είχε λόγο να γυρίσει πλέον πίσω. Έμαθε πως τώρα πια ο άνδρας της είχε πεθάνει. Κάθισε κάμποσο εκεί βυθισμένος στις αναμνήσεις του. Σηκώθηκε να φύγει…
 Το αγόρι ήταν εκεί και τον είδε.
Με την άκρη του ματιού του είδε και την γυναίκα να επιστρέφει από την βόλτα της. Έπρεπε να ενώσει τον χρόνο τους, να τον κάνει μια στιγμή, έπρεπε να καθυστερήσει τον άνδρα.
-Συγνώμη κύριε, ξέρετε από ψάρεμα; Ο άνδρας τότε πρόσεξε το αγόρι και έπιασε κουβέντα μαζί του.
Η γυναίκα πλησίασε, είδε το αγόρι και μετά κοίταξε τον άνδρα.
-Νικόλα… εσύ! Της ήρθε λιποθυμιά. Την πρόλαβε πριν πέσει και την κράτησε στην αγκαλιά του.
-Κατερίνα!
Το αγόρι απομακρύνθηκε σιγοσφυρίζοντας. Ήταν η μοίρα τους που θέλησε να τους ενώσει και να μπει η άνοιξη  στις καρδιές τους…


Αυτή ήταν η ιστορία μου που έγραψα για την Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη #1 που διοργανώνει η Μαίρη από το blog Γήινη Ματιά.
Πήρα την σκυτάλη από την Μαρία και το blog της mytripssonblog η οποία διάλεξε την πιο πάνω φωτογραφία για μένα. 
Παραδίνω την σκυτάλη στην Άννα που έχει  το blog ατενίζοντας. Για την Άννα διάλεξα αυτή την φωτογραφία.


Πηγή: Pixabay


Άννα μου ελπίζω να σου αρέσει. Σου εύχομαι καλή επιτυχία!


50 σχόλια:

  1. Ωωωω! Τί ωραία ιστορία που έγραψες Ελένη μου.
    Μια εικόνα μπορεί να δημιουργήσει χίλιες άλλες εξαρτάται πώς τη βλέπει ο καθένας.
    Καλή συνέχεια και φιλάκια πολλά .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρένα μου όταν είδα την φωτογραφία της Μαρίας με την θάλασσα τόσο γαλήνια με οδήγησε σε μια ιστορία αγάπης που ναι μεν είχε τις αναποδιές, είχε όμως αίσιο τέλος. καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  2. Ελένη μου υπέροχη ιστορία. Το ήξερα πως θα έβαζες στην όμορφη φωτογραφία της Μαρίας τόσο συναίσθημα! Πολύ συγκινητική και αισθάνθηκα με το τέλος της μια δικαίωση μέσα μου. Και τόσο ευφυές να βάλεις το αγόρι να παίξει τη Μοίρα! Όσο για τη φωτογραφία που διάλεξες για την Άννα ξετρελάθηκα. Συγχαρητήρια κι ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη συμμετοχή σου! Φιλιά πολλά μου έφτιαξες το βράδυ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το αγόρι που υπήρχε στην φωτογραφία ήθελα να έχει ένα ρόλο και τελικά του έδωσα τον ρόλο της Μοίρας. Θα μπορούσα να του είχα δώσει κάποιο άλλο ρόλο, ίσως δραματικό, αλλά δεν ήθελα να ταυτίσει η Μαρία την αγαπημένη της φωτογραφία με μια δραματική ιστορία.
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  3. Ελένη μου, η ιστορία σου με ταξίδεψε. Πόσο όμορφο το σμίξιμο των δύο στο τέλος. Πολλά φιλιά, φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε μια ιστορία όλα μπορεί να συμβούν, αλλά είναι ωραίο να αφήνουν μια γλυκιά γεύση στο τέλος.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Μου αρέσουν οι ιστορίες με αίσιο τέλος!!!!
    Κι εσύ μας την έδωσες με γλαφυρό ύφος

    Σε φιλώ πολύ πολύ Ελένη μου ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ζωή είναι γεμάτη απρόβλεπτα συμβάντα, αλλά στις ιστορίες που εγώ σκαρώνω συνήθως θέλω να δίνω αίσιο τέλος.
      Φιλάκια Ελένη μου!

      Διαγραφή
  5. Τόσο περιεκτικό σε εικόνες, συγκίνηση και ωραία μηνύματα!
    Συγχαρητήρια πολλά Ελένη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Μαρία μου. Τα συναισθήματα και οι εικόνες ήταν απόρροια της φωτογραφίας της Μαρίας.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  6. Ελένη μου δεν ξέρω τι να πω!
    Έντυσες με μια υπέροχη ιστορία τη φωτογραφία μου!
    Μου άρεσε πάρα πολύ!!
    Όπως μου άρεσε και η φωτογραφία που διάλεξες για την Άννα!
    Φιλιά πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου εφόσον η φωτογραφία ήταν δική σου και μία από τις αγαπημένες σου ήθελα η ιστορία μου να έχει αίσιο τέλος και μην την ντύσω με πολύ δραματικές καταστάσεις, γιατί ήθελα να συνεχίσει να είναι από τις αγαπημένες σου.
      Χαίρομαι που σου άρεσε.
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  7. Πολύ συγκινητική η ιστορία αγάπης δυο ανθρώπων που η ζωή τους φέρθηκε σκληρά. Πολύ όμορφα εμπνεύστηκες από τη φώτο της Μαρίας
    Όσο για τη φωτογραφία που μου παραδίδεις εντυπωσιάστηκα!! Με εξιτάρεις φοβερά. Δεν ξέρω αν θα αρθώ στο επίπεδο των συμμετοχών σας αλλά θα προσπαθήσω. Σ'ευχαριστώ πανέμορφη φώτο.
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι Άννα μου που σου άρεσε η φωτογραφία που διάλεξα για σένα, γιατί δεν σου κρύβω πως με απασχολούσε πολύ αυτό.
      Καλή σου επιτυχία!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  8. Ελένη μου.....!
    πόσο όμορφη ιστορία, πόσο ανθρώπινη, ζεστή και συγκινητική.
    Οι εικόνες περιγραφής αναδύουν μια γαλήνη που την χτίζει η όμορφη εικόνα. Αυτή η γαλήνη του περιβάλλοντος είναι αναγκαία για την απόλυτη περισυλλογή. Την στήνεις πολύ όμορφα. Την περιγράφεις πολύ ζεστά. Παρακολουθούμε αντίστροφα δύο δρόμοι δύο ανθρώπων να γίνονται ένας. Μετά από χρονια, μετά από τόσο κόστος.
    Και να σταθώ στον πολύ ευρηματικό και γλυκό συμβολισμό του "από μηχανής Θεού" που τον παρουσιάζεις στην σκηνή με τη μορφή του αγοριου.
    Η Μοίρα...! ο ακαθόριστος παράγοντας που ενώνει δύο ζωές. Πόσο όμορφα το έδωσες.
    Και δίνεις και happy end. Την ελπίδα, την επανένωση.
    Μπράβο κοπέλα μου. Ένα αφήγημα που προσωπικά με συγκίνησε.
    Και η φωτογραφία σου, οι παλιές επιστολές....! θεωρώ πολύ δυνατό κληροδότημα στην Άννα μας για να ζωγραφίσει με τη σειρά της.
    Σε φιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου πάντα με εντυπωσιάζουν οι αναλύσεις σου, γιατί πιάνεις ακριβώς το νόημα όσων γράφει ο κάθε ένας από εμάς.
      Μια και υπήρχε ένα πρόσωπο στο πλάνο, θέλησα να παίξει και αυτό κάποιο καθοριστικό ρόλο στην ιστορία μου και έτσι επινόησα τον ρόλο της Μοίρας.
      Να είσαι καλά!
      Καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  9. Ταξιδιάρικη η ιστορία σου Ελένη μου πολύ νοσταλγικά και μελαγχολικά δοσμένη που στο τέλος όμως, η μοίρα των δύο ηρώων σου, αποφάσισε μετά από χρόνια χωρισμού και μοναξιάς να τους ενώσει !!!Τέλεια η φωτό που επέλεξες για την Άννα !!!Φιλιάαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παιχνίδια της Μοίρας Κλαυδία μου που πολλές φορές ξεφεύγουν από την σφαίρα της φαντασίας και συμβαίνουν και στην πραγματικότητα.
      Καλή εβδομάδα και φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  10. Μία ζεστή και τρυφερή συνάμα ιστορία, πόσοι τέτοιοι δεσμοί είχαν αυτή τη τύχη λόγω της ..ζωής..που απροσδόκητα αλλάζει το ρου της αγάπης.Υπέροχη Ελένη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη ζωή τις περισσότερες φορές τα πράγματα είναι διαφορετικά, με την πένα μας όμως μπορούμε να δώσουμε την λύση που θέλουμε εμείς στα γεγονότα.
      Να είσαι καλά Γεωργία μου!

      Διαγραφή
  11. Όμορφη ιστορία λίγο γλυκόπικρη αλλά το τέλος της μας θυμίζει ότι αυτό που είναι να γίνει θα γίνει και ας περάσουν χρόνια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ήταν γραφτό να γίνει... Αν και πιστεύω πως την μοίρα μας την διαμορφώνουμε εμείς, εντούτοις στην ιστορία μου την επικαλέστηκα ως βοήθεια για το αποτέλεσμα.
      Καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  12. Αυτές οι σκαλισμένες καρδιές στα δέντρα, τα βράχια ή τους πασσάλους, πόσες τέτοιες ιστορίες αγάπης να κρύβουν. Κι εσύ Ελένη μου, σκάρωσες μιά πολύ λυπητερή ιστορία αλλά με όμορφο τέλος. Πολύ ευρηματικό να δώσεις στο αγόρι τον ρόλο της Μοίρας που ξανάφερε κοντά τους δύο πρωταγωνιστές!!
    Ωραία και η φωτογραφία σου για την 'Αννα...θα περιμένω να διαβάσω την ιστορία που θα εμπνευστεί απ'αυτήν.
    Φιλάκια και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι σκαλισμένες καρδιές... Όταν βλέπω μια χαραγμένη καρδιά με αρχικά κάπου πάντα αναρωτιέμαι αν αυτό το ζευγάρι είναι ακόμα μαζί.
      Και εγώ περιμένω την ιστορία της Άννας με ανυπομονησία.
      Καλή εβδομάδα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Τι συγκινητική ιστορία..Κρίμα που υπάρχει ο περιορισμός λέξεων , σαν να τέλειωσε απότομα
    Ηθελα να δω και την συνέχεια
    Ωραία η φωτογραφία για την Αννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου το αίσιο τέλος της ιστορίας μου σηματοδοτεί μια καινούργια αρχή για τους ήρωες.
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  14. Μπράβο Ελένη σε ευχαριστούμε για την όμορφη ιστορία σου. Πρέπει να πω πως επέλεξες υπέροχη φωτογραφία για τη επόμενη συμμετέχουσα. Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πολύ τρυφερή ιστορία έγραψες !!!!
    Μπράβο Ελένη !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αυτά τα παιχνίδια της μοίρας είθε να είναι πάντα τόσο ευχάριστα όσο η δική ιστορία Ελένη! Με εκπλήσσετε όλοι σας ευχάριστα. Εγώ που δεν διαθέτω φαντασία και μπορώ μοναχά σκέψεις μου και βιώματα να αποτυπώσω πάνω σ' ένα πληκτρολόγιο, θα έμενα στην φωτογραφία και θα έγραφα για κάποιο καλοκαίρι σ΄ένα όμορφο παραθαλάσσιο μέρος...
    Η φωτογραφία που διάλεξες, θα μπορούσε άνετα να συνδεθεί με την όμορφη ιστορία σου!
    Συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σου!!!
    Καλή συνέχεια σε ΄σένα και το στην παρούσα σκυταλοδρομία μας!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοιτάζοντας μία φωτογραφία κάθε ένας την βλέπει διαφορετικά και παίζει ρόλο και η στιγμή που την κοιτάμε. Τώρα που το ανέφερες θα ήταν μια ωραία ιστορία για κάποιο καλοκαίρι με ήρωες διαφορετικούς σε αυτό το παραθαλάσσιο μέρος, όμως η σκέψη μου πήγε αλλού και μου βγήκε η πιο πάνω ιστορία. Και δίκιο έχεις η φωτογραφία που διάλεξα ίσως θα μπορούσε να υποστηρίξει και την δική μου ιστορία με λίγες παραλλαγές, το σκέφτηκα και εγώ όταν την είδα, αλλά είμαι σίγουρη πως η Άννα θα την απογειώσει.
      Καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  17. Όμορφη συγκινητική η ιστορία σου Ελένη μου!!!Πόσες τέτοιες αγάπες δε χάθηκαν από τα άσχημα παιχνίδια της ζωής....χαίρομαι που η δική σου ιστορία είχε αίσιο τέλος...
    Να σαι καλά!!!
    Η φωτογραφία που διάλεξες για την Άννα καταπληκτική!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Δέσποινα. Η ζωή κρύβει εκπλήξεις για όλους μας.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  18. Επιτέλους, να και ένα παιχνίδι τής μοίρας, όπου φαίνεται φως στην άκρη τού τούνελ! Πάντα δια χειρός τής πιο γλυκιάς γιαγιούλας! Πολλά φιλιά Ελενάρα ✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πετράδι μου αρκετά έχει μαυρίσει η ζωή μας από την καθημερινότητα που ζούμε, έτσι αποφάσισα να μην την μαυρίσω και άλλο διαβάζοντας μια μικρή ιστορία και βλέποντας μια φωτογραφία που δείχνει το μεγαλείο που μας περιβάλλει. Το φυσικό περιβάλλον μας δείχνει ότι έχουμε πάρει τη ζωή στραβά, αλλά εμείς οι άνθρωποι δεν το βλέπουμε.
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  19. Ωραιο κειμενο!!!!
    Καλη επιτυχια!!!
    Φιλακια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Μπράβο Ελένη μου!
    Έγραψες!!!
    Υπέροχη ιστορία, να και πονεμένη. Σίγουρα θα μπορούσε να ήταν αληθινή πέρα ως πέρα!
    Ωραία και η επιλογή της επόμενης φωτογραφίας!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ζωή γράφει τα σενάρια και μεις πορευόμαστε. Ναι θα μπορούσε να είναι μια αληθινή ιστορία και ίσως κάποιοι να έχουν βιώσει κάτι τέτοιο.
      Σε ευχαριστώ Αριστέα μου!

      Διαγραφή
  21. Ελένη μου, πάρα πολύ μου άρεσε η ιστορία σου! Ιδιαίτερα το αγόρι που έχει το ρόλο της μοίρας!
    Και πόσο αληθινή η ιστορία σου... αλλά με όμορφο τέλος! Συγκίνηση και λύτρωση. Μπράβο! 💙

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Αλεξάνδρα μου
      Αφού στο πλάνο υπήρχε η φιγούρα του αγοριού σκέφτηκα πως έπρεπε και αυτό να παίξει κάποιο ρόλο στην ιστορία. Και ήταν αυτό που έδωσε την λύτρωση στους ήρωες.
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  22. Είσαι τόσο χαρισματική.... οι λέξεις και οι σκέψεις γλιστρούν με την ευκολία του νερού από το μυαλό σου και σχηματίζουν μικρές αλλα μεστές ιστορίες με ήρωες που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε στην καθημερινότητά μας!! Είμαι υπερήφανη που σε "γνώρισα" και που με καλοδέχθηκες στην πολυπράγμονα γειτονιά μας !!!! Καλή επιτυχία !! Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Σε ευχαριστώ Έφη μου για τα καλά σου λόγια και εγώ χαίρομαι που σε "γνώρισα".
    Να είσαι καλά.
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Η ιστορια ειναι καταπληκτικη!!!
    Θελω κι εγω να λαβω μερος μπορω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!
      Την φωτο-συγγραφική σκυτάλη την διοργανώνει η Μαρία από το Blog Γήινη ματιά
      https://ghinimatia.blogspot.gr/2018/02/1_20.html
      μπορείς να απευθυνθείς λοιπόν εκεί για περισσότερες πληροφορίες.
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  25. Λόγο πολλω υποχρεώσεων τον καιρο που περασε Ελενη μου ενω ειχα διαβασει την ομορφη ιστορία σου..που και μενα μου αρεσε που αφηνε το αισιόδοξο μηνυμα στο τελος ..τελικα το αγορι που επεξε τον ρόλο της μοιρας πολύ καλα εκανε ε; ξεχασα να σχολιασω... τι να σου κανει ενα μυαλό και αυτο σιτεμενο..χι..χι.. πολύ ωραια αυτοτο παιχνιδι της σκυταλης τελικα.. φιλη μου.. να περνας ομορφα ..καλο σου ξημερωμα.. φιλακιααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Ρούλα μου. Το παιχνίδι της σκυτάλης έχει πολύ ενδιαφέρον, διαβάζουμε όμορφες ιστορίες και έχει και μια αγωνία μέχρι να δούμε την φωτογραφία με την οποία θα παίξουμε.
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  26. Ηρθα να δω την απαντηση σου Ελενη μου και ειδα οτι το σχολιο μου δεν υπηρχε...και να εχω την εντυπωση οτι σχολιασα διαβαζοντας την ομορφη ιστορία σου για το τι μπορεί να κανει η μοιρα με την μορφη ενος παιδιου αν το θελει το τελος της σου αφήνει μια γλυκιά γευση ...
    Συγνωμη για την καθυστερηση της απαντησης μου φιλη μου..αυτο το να γραφω και να ξεχνωνα πατησω δημοσίευση με ξεπερνά.. αλλα τι να κανω .. το γηρας ουκ ερχεται μονο του..!!! να περνας ομορφα .. οτι και να κανεις φιλακιααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρούλα μου εδώ είναι και το προηγούμενο σχόλιο, δεν ξέρω γιατί δεν το είδες. Παιχνίδια της μοίρας; χιχι!
      Φιλιά!

      Διαγραφή