Το κοχυλόδεντρο

-Γιαγιά αυτό το δέντρο που έχει πάνω του κοχύλια το λένε κοχυλόδεντρο;
-Πεύκο το λένε, αλλά από σήμερα εμείς θα το λέμε κοχυλόδεντρο!!!

Κάποτε τούτο το πεύκο εκεί που αγνάντευε τη θάλασσα, είδε μια  γοργόνα να κολυμπάει.
Ήταν πολύ όμορφη, με ξανθά μαλλιά και με μια ουρά που είχε πολλά και φανταχτερά χρώματα.
Στα μαλλιά της είχε βάλει τα πιο όμορφα κοχύλια του βυθού που λαμπύριζαν σαν διαμάντια.
Μόλις την είδε το πεύκο έγειρε τα κλαδιά του προς την θάλασσα και την κάλεσε κοντά του.
Με δυο βουτιές η γοργόνα έφτασε δίπλα του και άγγιξε τα κλαδιά του. Αυτό ήταν!
Αμέσως ο ένας ερωτεύτηκε τον άλλον.

Η γοργόνα κάθε πρωί ερχόταν και κολυμπούσε δίπλα του και το πεύκο έσκυβε
και της χάιδευε απαλά τα μαλλιά με τις πευκοβελόνες του.
Έπαιζαν ρίχνοντας νερό ο ένας στον άλλο και η γοργόνα πολλές φορές έκανε κούνια
πιασμένη από τα κλαδιά του πεύκου.
Το πεύκο της έλεγε ιστορίες από την ζωή του σε κείνη την ακροθαλασσιά και
η γοργόνα του έλεγε ιστορίες από τον βυθό, εκεί που ήταν το παλάτι της.
Έτσι έζησαν μαζί ένα ονειρεμένο καλοκαίρι

Όμως γρήγορα ήρθε το φθινόπωρο και η θάλασσα άρχισε να αγριεύει.
Ο αέρας φυσούσε δυνατά και τα κλαδιά του πεύκου κουνιόντουσαν δυνατά
και δεν μπορούσε να χαϊδέψει την αγαπημένη του γοργόνα.
Αλλά και η γοργόνα μας δυσκολευόταν να πλησιάσει το πεύκο, γιατί τα κύματα
την εμπόδιζαν.

Έτσι ένα όμορφο δειλινό αποχαιρετήστηκαν.

Η γοργόνα κρέμασε στο πεύκο τα όμορφα κοχύλια που στόλιζαν τα μαλλιά της

και φόρεσε ένα στεφάνι που της είχε πλέξει με τα κλαδιά του το πεύκο.

Χώρισαν αφού υποσχέθηκαν πως σαν ερχόταν πάλι το καλοκαίρι

η γοργόνα θα ξαναρχόταν και πάλι κοντά του. 

Αυτό το μικρό παραμυθάκι το σκαρφίστηκα όσο μαζί με αυτά τα γλυκά χεράκια

φτιάχναμε κοχυλοκατασκευές.

Να περνάτε όμορφα!

Φιλάκια!

Μια χούφτα κοχύλια

Θέλεις το φεγγάρι από ψηλά που καθρεφτιζόταν στην θάλασσα,
θέλεις τα μεγάλα λόγια που τους έλεγε το κύμα
για ταξίδια και περιπέτειες, μια χούφτα κοχύλια πείστηκαν
και το ακολούθησαν.
Και κείνο αφού έπαιξε μαζί τους τα παράτησε σε μια αμμουδιά
ανήμπορα και μόνα.

Εκεί τα βρήκα, τα παρηγόρησα, αλλά τα μάλωσα  και λίγο
που φέρθηκαν επιπόλαια και ακολούθησαν το κύμα...

Τελικά τα έκανα στεφάνι!

Τώρα καθώς περνάς από δίπλα τους, ακούς να τραγουδούν
τα τραγούδια που τους έμαθαν οι σειρήνες.

Ή να λένε της θάλασσας τα παραμύθια.

Πως ξελογιάστηκε μια μικρή γαρίδα από έναν κατεργάρη αχινό,
πως παίζανε κρυφτό μέσα στα κοράλλια και τις ανεμώνες,
πως κλείνονταν στο καβούκι τους όταν ο Ποσειδώνας
είχε τα μπουρίνια του και πως κάποια φορά στόλισαν
τα μαλλιά μιας γοργόνας που πήγαινε σε έναν χορό
έχοντας ως καβαλιέρο ένα μικρό δελφίνι.

Να περνάτε όμορφα.
Φιλιά!

Ένας ήλιος μου χαμογελάει

Αυτή η φωτογραφία ήταν η συμμετοχή μου στο τελευταίο "φωτογραφίζειν" της σεζόν που διοργανώνει  με επιτυχία η Μαρία και είχε θέμα  τις "Διακοπές".

Και αυτό είναι το ολιγόλεκτο με το οποίο έλαβα μέρος στο άλλο δρώμενο της Μαρίας
Η έμπνευσή μου προήλθε από αυτή τη φωτογραφία που μας έδωσε η Μαρία.

Οι στήμονες τυλιγμένοι

σε ένα άλικο πέπλο

περιμένουν τις πεταλούδες

να χορέψουν μαζί το χορό της ζωής.

Να είστε καλά.

Καλό Σαββατοκύριακο!

Λέω ΟΧΙ γιατί...Ενιαία Κίνηση Bloggers

Έφτασε η ώρα να μιλήσει ο λαός.

Θα πρέπει με την ψήφο του να αποδείξει αν έχει αντιληφθεί 

το βάρος της ιστορικής ευθύνης, αν αγαπάει τη χώρα του, 

αν σέβεται αυτά που διδάχτηκε.

Με το δημοψήφισμα της 5^ης Ιουλίου αποφασίζω 

για τη ζωή που θέλω να ζήσω, αλλά πολύ περισσότερο, 

αποφασίζω για την Ελλάδα που θα παραδώσω στις επόμενες γενιές.

Λέω ΟΧΙ γιατί βάζω την πατρίδα μου πάνω και πέρα

από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή συνθήκη

Λέω ΟΧΙ γιατί εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία και η Ελευθερία της σκέψης.

Δεν θα τις θάψω με την ψήφο μου.

Λέω ΟΧΙ γιατί η μακραίωνη Ιστορία της πατρίδας μου 
είναι γεμάτη από ΟΧΙ, αντίσταση και αγώνες. Όποτε είπε ΝΑΙ πόνεσε περισσότερο

Λέω ΟΧΙ γιατί εκατομμύρια Έλληνες πριν από μένα πότισαν με το αίμα τους αυτά τα χώματα. Δεν έχω το δικαίωμα να παραδώσω ούτε μέτρο λιγότερης Ελλάδας

Λέω ΟΧΙ γιατί αυτό θα έλεγαν και ο Μεγαλέξανδρος, ο Λεωνίδας,

ο Καραϊσκάκης, οι ήρωες της Πίνδου

Λέω ΟΧΙ γιατί το χρωστώ στην Ιστορία της πατρίδας μου.

Αυτή δεν μου χρωστάει τίποτα.

Λέω ΟΧΙ γιατί γεννήθηκα και θα πεθάνω Έλληνας. Δεν γεννήθηκα Έλληνας

για να πεθάνω Γερμανός, ή Ολλανδός, ή Φιλανδός ή ό,τι αποφασίσετε

Λέω ΟΧΙ γιατί η τιμή και η υπερηφάνεια της πατρίδας μου

και του λαού της είναι αξίες αδιαπραγμάτευτες

Λέω ΟΧΙ γιατί έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου και να κοιτώ τον ουρανό.

Αρνούμαι να ζήσω σκλάβος.

Λέω ΟΧΙ γιατί θέλω να κοιτάω τα παιδιά μου στα μάτια και να μη ντρέπομαι

Λέω ΟΧΙ γιατί δεν σκύβω, δεν εκβιάζομαι, δεν υποτάσσομαι,

δεν υποχωρώ σε κανενός τις απειλές.

Λέω ΟΧΙ γιατί αγωνίζομαι για κάθε Ευρωπαίο πολίτη.

Θα σας ταράξω στη Δημοκρατία!

Λέω ΟΧΙ γιατί χωρίς ευρώ έζησα και θα συνεχίσω να ζω.

Χωρίς αξιοπρέπεια δεν μπορώ να ζήσω στιγμή!

Δεν είμαι δεξιός, δεν είμαι αριστερός, δεν είμαι κεντρώος.

Είμαι Έλληνας!

Ακόμη και χωρίς κανένα νόμισμα θα παραμείνω Έλληνας.

Συμμετέχω στο δημοψήφισμα

γιατί δεν φοβάμαι να αναλάβω την ευθύνη

ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ

Σηκώνω την Ελλάδα στις πλάτες μου

Κείμενο: Πέτρος Κ.
Το παραπάνω κείμενο είναι η θέση μας για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Δεν δημοσιεύεται για να διαμορφώσει άποψη, αλλά για να δηλώσει την δική μας άποψη, μέσα από την ενότητα και την κοινή δράση.

Αναμνήσεις

Ένα ακροκέραμο εκεί ψηλά,

ένα μπαλκόνι  με βασιλικά,

δυο παραθύρια με κουρτινάκια κεντητά,

ένα ρόπτρο στην ξύλινη πόρτα μπροστά,

μια αυλή που μοσχοβολούσε  γιασεμί

και να  η ανάμνηση του πατρικού που ανθεί.

Από το χάραμα όλα τα παιδιά στη γειτονιά,

με τα ποδήλατα ανεβαίναμε στο λοφάκι ψηλά

και αγναντεύαμε τον ήλιο να κάνει την πρώτη του βουτιά,

σε μια θάλασσα  που μας καλούσε

και τις έγνοιες μας σκορπούσε.

Γέλια, χαρές, βραδιές μαγικές, αναμμένες φωτιές,

αγάπες κρυφές, χτυποκάρδια τρελά,

έρωτες κεραυνοβόλοι και τα πρώτα φιλιά

στα θερινά τα σινεμά.

Μετά σκορπίσαμε σαν τα πουλιά

τα όνειρά μας να πραγματοποιήσουμε

και ξεχάσαμε πίσω να γυρίσουμε.

Και τώρα που τα φύλλα της ζωής άρχισαν να κιτρινίζουν

έμειναν τούτες οι αναμνήσεις την νιότη μας να μας θυμίζουν.

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο "Παιχνίδι των 5 λέξεων"

που διοργανώνει η Μαρία μας.

Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ  για την υπέροχη φωτογραφία 

που διάλεξες εσύ να συνοδεύσει την συμμετοχή μου, γιατί

εγώ η ξεχασιάρα ξέχασα να σου στείλω.

Ευχαριστώ πολύ και όσους ψήφισαν την συμμετοχή μου.

Φιλάκια πολλά για μια εβδομάδα μεγάλης περισυλλογής και σκέψης.

Όλοι ας αναλογιστούμε  ποιοι μας έφεραν στην θέση

που είμαστε σήμερα υπογράφοντας μνημόνια που δεν είχαν καν διαβάσει.

Με θαλασσινή διάθεση

Με τον ήλιο σήμερα να παίζει κρυφτούλι με κάτι παιχνιδιάρικα σύννεφα,

θα σας δείξω τις θαλασσινές μου κατασκευές και θα ξεκινήσω

από το φαναράκι, με το οποίο έλαβα μέρος στο "ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ" της Αριστέας μας.

Εδώ αναμμένο λίγο πριν σουρουπώσει

 και μία σε πιο ρομαντική εμφάνιση μεσάνυχτα και κάτι...

 Όταν τελείωσα με αυτό άρχισα τα παιχνίδια με κάτι τρελούτσικα κοχύλια

που ήθελαν ένα άλλο λουκ και άρχισαν να σκαρφαλώνουν σε κάτι κλαδιά

και να φωτογραφίζονται στον κήπο.

Όμως τα έπεισα να καθίσουν ήσυχα πάνω στο πρεβάζι της τζαμαρίας,

γιατί στο γκαζόν θα γίνονταν μούσκεμα από το πότισμα...

Κάτι άλλα κοχύλια πάλι πήγαν και θρονιάστηκαν πάνω σε ένα παλιό παντζούρι.

Ήθελαν και αυτά να φωτογραφηθούν στο γκαζόν, αλλά κατέληξαν

στην άλλη μεριά της τζαμαρίας.

Αυτά για σήμερα.
Καλή εβδομάδα φίλοι μου!

Ένας πίνακας....δύο ιστορίες σε e-book

Ήταν Πρωτομαγιά του 2014 όταν η Μαριλένα μας προσκάλεσε να εμπνευστούμε από έναν πίνακα και να γράψουμε δύο διαφορετικές ιστορίες. Μία που να αντικατοπτρίζει αυτό που νιώθουμε βλέποντας έναν πίνακα (ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ) και μία που θα περιγράφει το εντελώς αντίθετο (ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ).

Από χθες ένα χρόνο μετά τα κείμενα που γράψαμε με πρωτοβουλία της Μαριλένας κυκλοφορούν σε e-book.

Την υλοποίηση του e-book πραγματοποίησαν ο υπεύθυνος της σειράς εν καινώ ο Γιώργος Πρίμπας καθώς και ο Γιώργος Δαμιανός που διευθύνει το ηλεκτρονικό περιοδικό πολιτισμού http://www.24grammata.com/?p=9022  και ο Απόστολος Θηβαίος

 Μαριλένα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ που με τίμησες με αυτή σου την κίνηση και ευχαριστώ και τους υπεύθυνους του e-book.

“Ένας πίνακας … δυο ιστορίες: Αντανάκλαση – Παραμορφωτικός καθρέφτης”
 Συλλογικό έργο

24grammata.com/ free ebook

Επίλεκτες Ψηφιακές Εκδόσεις: 24grammata.com
Σειρά: εν καινώ, Αριθμός σειράς: 126
Τόπος και Χρονολογία πρώτης έκδοσης: Αθήνα, 2015
Μέγεθος Αρχείου:3,1 Mb
Σελίδες:78
Μορφή αρχείου: pdf
Γραμματοσειρά: times new roman

Συμμετέχουν με κείμενά τους οι:
Mia Petra ( http://pistos-petra.blogspot.gr/)
Μαρία Κανελλάκη (http://toapagio.blogspot.gr/)
Χριστίνα Λέλη (http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/)
Μαρία Κ (http://mytripssonblog.blogspot.gr/)
Αριστέα Κουτά (http://princess-airis.blogspot.gr/)
Κική Κωνσταντίνου (http://ekfrastite.blogspot.gr)/
Αναστασία Γκρέμου (http://on-the-up-and-up.blogspot.gr/)
Φίλιππος Φίλιας (https://www.facebook.com/filippos.filias)
Ελένη Φλογερά (http://stamonopatiatisfantasias.blogspot.gr/)
Άννα Παπαδοπούλου (http://kloanna.blogspot.gr/)
Αλεξάνδρα (http://abuttononthemoon.blogspot.gr/)
Δημήτρης Ασλάνογλου φιλοξενείται στο blog της Αριστέας Κουτά
Μαρία Νικολάου (http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/)
Onirokosmos (http://onirokosmos-art.blogspot.gr/)
Levina (http://levina-imagination.blogspot.gr/)
Παλόμα (http://palomita-in-stars.blogspot.gr/

Οι φωτογραφίες ανήκουν:

Θάνος Τσάκαλος (http://tatphotography.blogspot.gr/)

Χρήστος Μποκόρος, Κεράκι στην έναστρη νύχτα (http://www.bokoros.gr/)

Οι πίνακες ανήκουν:

Έντβαρτ Μουνκ, Η κραυγή

Πάμπλο Πικάσο, Γκουέρνικα

Αριστέα Κουτά, Η Σπηλιά

Βίνσεντ βαν Γκογκ, Τα Ηλιοτρόπια

Βίνσεντ βαν Γκογκ, Μεσημεριανή ξεκούραση

Γιοχάνες Βερμέερ, Το κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι

Γεώργιος Ιακωβίδης, Μητρική Στοργή

Χάρης Πετρακόγιαννης, Η ένωση κι ο χωρισμός

Ρενέ Μαγκρίτ, Η αυτοκρατορία του φωτός

Μιχαήλ Άγγελος, Η δημιουργία του Αδάμ

Σαλβαδόρ Νταλί, Η εμμονή της μνήμης

Γκούσταφ Κλιμτ, The Kiss

Ούγκο Σίμπεργκ, Ο πληγωμένος άγγελος

Τζων Κόλιερ, Λίλιθ