-Ελενάκι έλα πες μου τι σκανταλιά έκανες πάλι;
-Τίποτα!
-Τα πονηρά σου τα ματάκια άλλα λένε...
Ποτέ δεν κατάλαβα πως τα μάτια μου μαρτυρούσαν τις σκανταλιές μου
στη μάνα μου.
-Σε φώναζα και δεν ήρθες και σε είδα που κρυβόσουν πάνω σε μία πορτοκαλιά.
-Έφυγε η θεία;
-Έφυγε πριν από λίγο, τι της έκανες;
-Εντάξει θα σου πω, αλλά μη με μαλώσεις.
-Εξαρτάται...
Η θεία είχε έρθει στο σπίτι μας για να της φτιάξει η μάνα μου γλυκό,
γιατί την άλλη μέρα γιόρταζε αυτή και ο άντρας της.
Η μάνα μου πάντα έφτιαχνε και φτιάχνει τα ωραιότερα γλυκά!
Κάποια στιγμή το γλυκό έγινε, το έβγαλαν από το φούρνο, το σιρόπιασαν,
καρυδόπιτα ήταν θυμάμαι και αφού κρύωσε, η θεία το σκέπασε με μία πετσέτα
και ετοιμάστηκε να φύγει.
Τελευταία στιγμή θυμήθηκε να κόψει λουλούδια από τον κήπο μας
και ακούμπησε το ταψί με το γλυκό επάνω σε μία καρέκλα,
στην οποία πήγα και στρογγυλοκάθησα εγώ.
Όταν νότισε το φουστάνι μου από τα σιρόπια κατάλαβα τι είχα κάνει και εξαφανίστηκα.
Ανέβηκα πάνω σε μία πορτοκαλιά και παρακολουθούσα να δω τι θα γίνει.
Όταν η θεία πήρε το γλυκό και έφυγε χωρίς εκείνη την ώρα να καταλάβει τίποτα,
τότε εμφανίστηκα και εγώ.
Βέβαια όταν θα το είδε στο σπίτι της, ποιος την άκουγε...
Για αρκετό καιρό όταν ερχόταν στο σπίτι μας, εγώ εξαφανιζόμουν,
γιατί αν με έπιανε στα χέρια της το ξύλο δεν το γλίτωνα...
Φτιάχνοντας αυτό το κουτί με ντεκουπάζ χαρτοπετσέτας
και βλέποντας τα ματάκια της μικρούλας θυμήθηκα τούτη την ιστορία
που συνέβη όταν ήμουν 6-7 χρονών και την θυμάμαι ακόμα.
Από την μάνα μου έφαγα μια γερή κατσάδα για την απροσεξία μου (ξύλο ποτέ),
περισσότερο γιατί την άλλη μέρα έπρεπε να κάνει επίσκεψη στη θεία, αφού γιόρταζε
και θα άκουγε τις φωνές της και μάλιστα μπροστά σε άλλους, για τα κατορθώματά μου.
Φίλοι μου ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια σας στα οποία τις περισσότερες φορές
δεν μπορώ να απαντήσω, γιατί έχω περιορισμένο internet.
Να είστε καλά.
Φιλάκια!
-Τίποτα!
-Τα πονηρά σου τα ματάκια άλλα λένε...
Ποτέ δεν κατάλαβα πως τα μάτια μου μαρτυρούσαν τις σκανταλιές μου
στη μάνα μου.
-Σε φώναζα και δεν ήρθες και σε είδα που κρυβόσουν πάνω σε μία πορτοκαλιά.
-Έφυγε η θεία;
-Έφυγε πριν από λίγο, τι της έκανες;
-Εντάξει θα σου πω, αλλά μη με μαλώσεις.
-Εξαρτάται...
 |
| (ξύλινο κουτί με ντεκουπάζ χαρτοπετσέτας) |
Η θεία είχε έρθει στο σπίτι μας για να της φτιάξει η μάνα μου γλυκό,
γιατί την άλλη μέρα γιόρταζε αυτή και ο άντρας της.
Η μάνα μου πάντα έφτιαχνε και φτιάχνει τα ωραιότερα γλυκά!
 |
| (πρόσθεσα στρασάκια στη στέκα) |
Κάποια στιγμή το γλυκό έγινε, το έβγαλαν από το φούρνο, το σιρόπιασαν,
καρυδόπιτα ήταν θυμάμαι και αφού κρύωσε, η θεία το σκέπασε με μία πετσέτα
και ετοιμάστηκε να φύγει.
 |
| (τόνισα κάποιες λεπτομέρειες με relief paint) |
Τελευταία στιγμή θυμήθηκε να κόψει λουλούδια από τον κήπο μας
και ακούμπησε το ταψί με το γλυκό επάνω σε μία καρέκλα,
στην οποία πήγα και στρογγυλοκάθησα εγώ.
Όταν νότισε το φουστάνι μου από τα σιρόπια κατάλαβα τι είχα κάνει και εξαφανίστηκα.
 |
| (λεπτομέρεια σε όλα τα πλαϊνά με στένσιλ και πάστα διαμόρφωσης) |
Ανέβηκα πάνω σε μία πορτοκαλιά και παρακολουθούσα να δω τι θα γίνει.
Όταν η θεία πήρε το γλυκό και έφυγε χωρίς εκείνη την ώρα να καταλάβει τίποτα,
τότε εμφανίστηκα και εγώ.
Βέβαια όταν θα το είδε στο σπίτι της, ποιος την άκουγε...
Για αρκετό καιρό όταν ερχόταν στο σπίτι μας, εγώ εξαφανιζόμουν,
γιατί αν με έπιανε στα χέρια της το ξύλο δεν το γλίτωνα...
Φτιάχνοντας αυτό το κουτί με ντεκουπάζ χαρτοπετσέτας
και βλέποντας τα ματάκια της μικρούλας θυμήθηκα τούτη την ιστορία
που συνέβη όταν ήμουν 6-7 χρονών και την θυμάμαι ακόμα.
Από την μάνα μου έφαγα μια γερή κατσάδα για την απροσεξία μου (ξύλο ποτέ),
περισσότερο γιατί την άλλη μέρα έπρεπε να κάνει επίσκεψη στη θεία, αφού γιόρταζε
και θα άκουγε τις φωνές της και μάλιστα μπροστά σε άλλους, για τα κατορθώματά μου.
Φίλοι μου ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια σας στα οποία τις περισσότερες φορές
δεν μπορώ να απαντήσω, γιατί έχω περιορισμένο internet.
Να είστε καλά.
Φιλάκια!
