Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2015

Βάφτιση

Η κόρη μου πριν λίγες ημέρες έγινε νονά στο αγοράκι μιας πολύ καλής της φίλης.
Το όνομα αυτού Ραφαήλ!!!
Η μαμά του επέλεξε ως θέμα στολισμού τον Ποπάυ και η κόρη μου ανέλαβε
τον στολισμό της εκκλησίας με χειροποίητες δημιουργίες φτιαγμένες
από την ίδια.

Στο βιντεάκι που ακολουθεί θα πάρετε μία μικρή γεύση...




Και μερικά φωτογραφικά στιγμιότυπα.
Ένα "καλώς ήρθατε" στο κεντρικό τραπέζι.
Ο Ποπάυ πανταχού παρών, αφού αυτό ήταν το θέμα της βάφτισης.
Οι μπομπονιέρες ήταν εικονίτσες με τον Άγιο Ραφαήλ για τους μεγάλους
και σαπουνόφουσκες που είχαν τυπωμένη επάνω την φιγούρα του Ποπάυ
για τους μικρούς.
Όλα φτιαγμένα από την κόρη μου Σόφη.


Καραβάκι με το όνομα του παιδιού στο πανί του και πινακάκι με την φατσούλα του.


Καραβάκια και στην κορυφή της σκάλας με τον Ποπάυ στο πανί τους.



Όπως και άγκυρες από μπαλόνια




Σόφη μου πάντα άξια και Ελισάβετ και Νίκο να σας ζήσει ο Ραφαήλ!

Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2015

Πατέντες!

Τι κάνεις όταν τα καθίσματα σε μια αίθουσα αναμονής του ΙΚΑ
"κουτσαίνουν";




Σπας ένα μαρμαράκι από το πλάι του δαπέδου, το βάζεις από κάτω...
και όλα καλά!
Δεν ξέρω ποιος είχε αυτή την φαεινή ιδέα.
Ίσως θα έπρεπε να του δοθεί και δίπλωμα ευρεσυτεχνίας.


Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015

Καλημέρα!




θα έρθει καμιά καλή μέρα για τούτο τον τόπο, για τούτη την χώρα;

Θα σταθούμε ποτέ στα πόδια μας;

Τετάρτη 26 Αυγούστου 2015

Το κοχυλόδεντρο


-Γιαγιά αυτό το δέντρο που έχει πάνω του κοχύλια το λένε κοχυλόδεντρο;
-Πεύκο το λένε, αλλά από σήμερα εμείς θα το λέμε κοχυλόδεντρο!!!


Κάποτε τούτο το πεύκο εκεί που αγνάντευε τη θάλασσα, είδε μια  γοργόνα να κολυμπάει.
Ήταν πολύ όμορφη, με ξανθά μαλλιά και με μια ουρά που είχε πολλά και φανταχτερά χρώματα.
Στα μαλλιά της είχε βάλει τα πιο όμορφα κοχύλια του βυθού που λαμπύριζαν σαν διαμάντια.
Μόλις την είδε το πεύκο έγειρε τα κλαδιά του προς την θάλασσα και την κάλεσε κοντά του.
Με δυο βουτιές η γοργόνα έφτασε δίπλα του και άγγιξε τα κλαδιά του. Αυτό ήταν!
Αμέσως ο ένας ερωτεύτηκε τον άλλον.


Η γοργόνα κάθε πρωί ερχόταν και κολυμπούσε δίπλα του και το πεύκο έσκυβε
και της χάιδευε απαλά τα μαλλιά με τις πευκοβελόνες του.
Έπαιζαν ρίχνοντας νερό ο ένας στον άλλο και η γοργόνα πολλές φορές έκανε κούνια
πιασμένη από τα κλαδιά του πεύκου.
Το πεύκο της έλεγε ιστορίες από την ζωή του σε κείνη την ακροθαλασσιά και
η γοργόνα του έλεγε ιστορίες από τον βυθό, εκεί που ήταν το παλάτι της.
Έτσι έζησαν μαζί ένα ονειρεμένο καλοκαίρι



Όμως γρήγορα ήρθε το φθινόπωρο και η θάλασσα άρχισε να αγριεύει.
Ο αέρας φυσούσε δυνατά και τα κλαδιά του πεύκου κουνιόντουσαν δυνατά
και δεν μπορούσε να χαϊδέψει την αγαπημένη του γοργόνα.
Αλλά και η γοργόνα μας δυσκολευόταν να πλησιάσει το πεύκο, γιατί τα κύματα
την εμπόδιζαν.



Έτσι ένα όμορφο δειλινό αποχαιρετήστηκαν.
Η γοργόνα κρέμασε στο πεύκο τα όμορφα κοχύλια που στόλιζαν τα μαλλιά της
και φόρεσε ένα στεφάνι που της είχε πλέξει με τα κλαδιά του το πεύκο.
Χώρισαν αφού υποσχέθηκαν πως σαν ερχόταν πάλι το καλοκαίρι
η γοργόνα θα ξαναρχόταν και πάλι κοντά του. 


Αυτό το μικρό παραμυθάκι το σκαρφίστηκα όσο μαζί με αυτά τα γλυκά χεράκια
φτιάχναμε κοχυλοκατασκευές.

Να περνάτε όμορφα!
Φιλάκια!

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015

Μια χούφτα κοχύλια

Θέλεις το φεγγάρι από ψηλά που καθρεφτιζόταν στην θάλασσα,
θέλεις τα μεγάλα λόγια που τους έλεγε το κύμα
για ταξίδια και περιπέτειες, μια χούφτα κοχύλια πείστηκαν
και το ακολούθησαν.
Και κείνο αφού έπαιξε μαζί τους τα παράτησε σε μια αμμουδιά
ανήμπορα και μόνα.


Εκεί τα βρήκα, τα παρηγόρησα, αλλά τα μάλωσα  και λίγο
που φέρθηκαν επιπόλαια και ακολούθησαν το κύμα...


Τελικά τα έκανα στεφάνι!


Τώρα καθώς περνάς από δίπλα τους, ακούς να τραγουδούν
τα τραγούδια που τους έμαθαν οι σειρήνες.


Ή να λένε της θάλασσας τα παραμύθια.


Πως ξελογιάστηκε μια μικρή γαρίδα από έναν κατεργάρη αχινό,
πως παίζανε κρυφτό μέσα στα κοράλλια και τις ανεμώνες,
πως κλείνονταν στο καβούκι τους όταν ο Ποσειδώνας
είχε τα μπουρίνια του και πως κάποια φορά στόλισαν
τα μαλλιά μιας γοργόνας που πήγαινε σε έναν χορό
έχοντας ως καβαλιέρο ένα μικρό δελφίνι.


Να περνάτε όμορφα.
Φιλιά!

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2015

Ένας ήλιος μου χαμογελάει



Αυτή η φωτογραφία ήταν η συμμετοχή μου στο τελευταίο "φωτογραφίζειν" της σεζόν που διοργανώνει  με επιτυχία η Μαρία και είχε θέμα  τις "Διακοπές".

Και αυτό είναι το ολιγόλεκτο με το οποίο έλαβα μέρος στο άλλο δρώμενο της Μαρίας
Η έμπνευσή μου προήλθε από αυτή τη φωτογραφία που μας έδωσε η Μαρία.


Οι στήμονες τυλιγμένοι
σε ένα άλικο πέπλο
περιμένουν τις πεταλούδες
να χορέψουν μαζί το χορό της ζωής.

Να είστε καλά.
Καλό Σαββατοκύριακο!

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015

Λέω ΟΧΙ γιατί...Ενιαία Κίνηση Bloggers



Έφτασε η ώρα να μιλήσει ο λαός.
Θα πρέπει με την ψήφο του να αποδείξει αν έχει αντιληφθεί 
το βάρος της ιστορικής ευθύνης, αν αγαπάει τη χώρα του, 
αν σέβεται αυτά που διδάχτηκε.
Με το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου αποφασίζω 
για τη ζωή που θέλω να ζήσω, αλλά πολύ περισσότερο, 
αποφασίζω για την Ελλάδα που θα παραδώσω στις επόμενες γενιές.

Λέω ΟΧΙ γιατί βάζω την πατρίδα μου πάνω και πέρα
από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή συνθήκη
Λέω ΟΧΙ γιατί εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία και η Ελευθερία της σκέψης.
Δεν θα τις θάψω με την ψήφο μου.

Λέω ΟΧΙ γιατί η μακραίωνη Ιστορία της πατρίδας μου 
είναι γεμάτη από ΟΧΙ, αντίσταση και αγώνες. Όποτε είπε ΝΑΙ πόνεσε περισσότερο
Λέω ΟΧΙ γιατί εκατομμύρια Έλληνες πριν από μένα πότισαν με το αίμα τους αυτά τα χώματα. Δεν έχω το δικαίωμα να παραδώσω ούτε μέτρο λιγότερης Ελλάδας
Λέω ΟΧΙ γιατί αυτό θα έλεγαν και ο Μεγαλέξανδρος, ο Λεωνίδας,
ο Καραϊσκάκης, οι ήρωες της Πίνδου
Λέω ΟΧΙ γιατί το χρωστώ στην Ιστορία της πατρίδας μου.
Αυτή δεν μου χρωστάει τίποτα.

Λέω ΟΧΙ γιατί γεννήθηκα και θα πεθάνω Έλληνας. Δεν γεννήθηκα Έλληνας
για να πεθάνω Γερμανός, ή Ολλανδός, ή Φιλανδός ή ό,τι αποφασίσετε
Λέω ΟΧΙ γιατί η τιμή και η υπερηφάνεια της πατρίδας μου
και του λαού της είναι αξίες αδιαπραγμάτευτες
Λέω ΟΧΙ γιατί έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου και να κοιτώ τον ουρανό.
Αρνούμαι να ζήσω σκλάβος.

Λέω ΟΧΙ γιατί θέλω να κοιτάω τα παιδιά μου στα μάτια και να μη ντρέπομαι
Λέω ΟΧΙ γιατί δεν σκύβω, δεν εκβιάζομαι, δεν υποτάσσομαι,
δεν υποχωρώ σε κανενός τις απειλές.
Λέω ΟΧΙ γιατί αγωνίζομαι για κάθε Ευρωπαίο πολίτη.
Θα σας ταράξω στη Δημοκρατία!
Λέω ΟΧΙ γιατί χωρίς ευρώ έζησα και θα συνεχίσω να ζω.
Χωρίς αξιοπρέπεια δεν μπορώ να ζήσω στιγμή!
Δεν είμαι δεξιός, δεν είμαι αριστερός, δεν είμαι κεντρώος.

Είμαι Έλληνας!
Ακόμη και χωρίς κανένα νόμισμα θα παραμείνω Έλληνας.
Συμμετέχω στο δημοψήφισμα
γιατί δεν φοβάμαι να αναλάβω την ευθύνη

ΨΗΦΙΖΩ ΟΧΙ
Σηκώνω την Ελλάδα στις πλάτες μου

Κείμενο: Πέτρος Κ.
Το παραπάνω κείμενο είναι η θέση μας για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Δεν δημοσιεύεται για να διαμορφώσει άποψη, αλλά για να δηλώσει την δική μας άποψη, μέσα από την ενότητα και την κοινή δράση.